• Wanneer oorlog vrede wordt,
• Wanneer concepten en realiteiten worden omgedraaid,
• Wanneer fictie waarheid en waarheid fictie wordt,
• Wanneer een mondiale militaire agenda wordt verkocht als een humanitaire zaak,
• Wanneer de dood van burgers wordt gezien als ‘nevenschade’,
• Wanneer degenen die verzet bieden tegen een door de VS en NAVO geleide invasie van hun land worden betiteld als ‘oproerkraaiers’ of ‘terroristen’,
• Wanneer een preventieve kernoorlog wordt gerechtvaardigd als zelfverdediging,
• Wanneer geavanceerde martel- en ondervragingstechnieken routinematig worden aangewend om ‘vredeshandhaving te ondersteunen’,
• Wanneer tactische kernwapens door het Pentagon worden aangeprezen als ‘onschadelijk voor de omringende bevolking’,
• Wanneer driekwart van de opbrengsten uit de Amerikaanse inkomstenbelasting wordt aangewend voor financiering van wat eufemistisch ‘nationale defensie’ wordt genoemd,
• Wanneer de opperbevelhebber van het grootste militaire apparaat ter wereld wordt voorgesteld als een brenger van wereldvrede,
• Wanneer leugen waarheid wordt.

Obama’s ‘oorlog zonder grenzen’
We bevinden ons thans op een kruispunt dat tot de ernstigste crisis in de moderne geschiedenis kan leiden. De VS zijn samen met de NAVO en Israël een wereldwijd militair avontuur gestart dat een reële bedreiging voor de toekomst van de mensheid vormt.

Op dit kritieke moment in onze geschiedenis vormt de beslissing van het Noorse Nobelcomité om de Nobelprijs voor de Vrede toe te kennen aan president en opperbevelhebber Barack Obama een regelrecht instrument van propaganda en leugen, dat de ‘Lange Oorlog’ van het Pentagon volledig ondersteunt, ‘een oorlog zonder grenzen’ in de ware zin van het woord, die wordt gekarakteriseerd door een wereldwijd militair machtsvertoon.

Los van de diplomatieke retoriek, heeft er ten aanzien van de Amerikaanse buitenlandse politiek van George Bush geen enkele verandering van betekenis plaatsgevonden, wat nog enige rechtvaardiging zou zijn geweest voor het toekennen van de Nobelprijs aan Obama. In feite vindt juist het tegenovergestelde plaats. De militaire agenda van Obama is erop gericht de oorlogsgebieden uit te breiden. Gesteund door een nieuw team van adviseurs op het gebied van militaire en buitenlandse aangelegenheden is de oorlogsagenda van Obama veel effectiever gebleken in het uitlokken van militaire escalaties dan die van de NeoCons.

Sinds Obama’s aantreden is dit mondiale militaire project alleen maar verder uitgebreid met de versterking van de militaire aanwezigheid van de VS in alle belangrijke regio’s van de wereld en de ontwikkeling van nieuwe geavanceerde wapensystemen op nooit eerder vertoonde schaal.

Het toekennen van de Nobelprijs voor de Vrede aan Barak Obama verleent legitimiteit aan de illegale oorlogspraktijken, de militaire bezetting van buitenlandse mogendheden en het meedogenloos doden van onschuldige burgers uit naam van de ‘democratie’.

Zowel de regering Obama als de NAVO vormen een directe bedreiging voor Rusland, China en Iran. De VS zijn onder Obama bezig met de ontwikkeling van een ‘First Strike Global Missile Shield System’:

“Samen met ruimtewapens vormt de Airborn Laser de volgende defensielinie. (…) Nooit is de realisatie van Ronald Reagans droom van een gelaagd raketschild – oftewel Star Wars – technologisch gezien zo dichtbij geweest.”

In reactie op deze consolidatie, stroomlijning en verbetering van de Amerikaanse mondiale nucleaire slagkracht zei de opperbevelhebber van de Russische luchtmacht, dezelfde Alexander Zelin die eerder werd geciteerd over de dreiging van Amerikaanse aanvallen vanuit de ruimte op zijn natie, dat de “Russische luchtmacht zich voorbereid op het afweren van de dreigingen die voortkomen uit de oprichting van het Amerikaanse Air Force Global Strike Command” en dat Rusland “de nodige systemen ontwikkelt om de dreigingen die daaruit voortvloeien het hoofd te bieden” (Rick Rozoff, Showdown with Russia and China: U.S. Advances First Strike Global Missile Shield System, Global Research, 19 augustus 2009).

Nooit eerder sinds de Cubaanse raketcrisis is het ondenkbare zo dichtbij gekomen: een Derde Wereldoorlogscenario, een mondiaal militair conflict met de inzet van nucleaire wapens.

1. Het zogenaamde raketafweerschild oftewel Star Wars-initiatief dat gericht is op het als eerste inzetten van kernwapens, wordt nu in verschillende delen van de wereld ontwikkeld. Het raketafweerschild is voornamelijk gericht tegen Rusland, China, Iran en Noord-Korea.
2. Er zijn nieuwe Amerikaanse bases opgezet met als doel de Amerikaanse invloedsfeer in alle regio’s van de wereld uit te breiden alsmede Rusland en China in te sluiten en onder de duim te houden.
3. Er heeft een escalatie plaatsgevonden in de oorlog in Centraal-Azië en het Midden-Oosten. Het ‘defensiebudget’ is onder Obama enorm toegenomen met verhoogde allocaties naar Afghanistan en Irak.
4. Onder bevel van president Obama, in de rol van opperbevelhebber, is Pakistan nu het voorwerp van routinebombardementen; waarbij hun territoriale soevereiniteit ernstig wordt geschonden en de ‘Global War on Terrorism’ als rechtvaardiging wordt gebruikt.
5. In Latijns-Amerika, waaronder Colombia, heeft men de constructie van nieuwe militaire bases gepland in het grensgebied van Venezuela.
6. De militaire steun aan Israël is verhoogd. De regering Obama heeft onvoorwaardelijke steun aan Israël en de Israëlische krijgsmacht betuigt. Obama hult zich in stilzwijgen ten aanzien van de wreedheden die Israël in Gaza heeft begaan. Er is zelfs geen schijn van hernieuwde onderhandelingen tussen Israël en Palestinië geweest.
7. Er heeft een versterking plaatsgevonden van de nieuwe regionale commando’s, zoals AFRICOM en SOUTHCOM.
8. Er is een nieuwe serie bedreigingen geuit tegen Iran.
9. De VS zijn uit op een verdere verwijdering tussen Pakistan en India, wat zou kunnen leiden tot een regionale oorlog en de inzet van India’s kernarsenaal als indirect middel om China te bedreigen.

De diabolische aard van dit militaire project werd in 2000 in een rapport van het PNAC (Project for a New American Century) uiteengezet. Het PNAC heeft de volgende doelstellingen geformuleerd:

Het Amerikaanse thuisland beschermen;

Meerdere belangrijke oorlogen tegelijk overtuigend kunnen winnen;

Politietaken uitvoeren voor de vorming van een veilige omgeving in kritieke gebieden;

Hervorming van de krijgsmacht om de ‘revolutie in militaire aangelegenheden’ te benutten. (Project for a New American Century, Rebuilding Americas Defenses.pdf, september 2000)

De ‘revolutie in militaire aangelegenheden’ heeft betrekking op de ontwikkeling van nieuwe geavanceerde wapensystemen. De militarisatie van de ruimte, nieuwe geavanceerde chemische en biologische wapens, moderne lasergestuurde raketten, bunker-busterbommen, en niet te vergeten HAARP, het in Alaska gevestigde project van de Amerikaanse luchtmacht voor klimatologische oorlogsvoering, zijn onderdeel van Obama’s ‘humanitaire arsenaal’.

Oorlog tegen de waarheid
Dit is een oorlog tegen de waarheid. Wanneer oorlog vrede wordt, wordt de wereld omgedraaid. Conceptualisatie is niet langer mogelijk. Een inquisitoriaal sociaal systeem doemt op.

Een inzicht in fundamentele sociale en politieke gebeurtenissen wordt vervangen door een wereld van pure fantasie, waar ‘kwade geesten’ op de loer liggen. Het doel van de ‘Global War on Terrorism’ die volledig door de regering Obama wordt ondersteund, is geweest om de publieke steun te winnen voor een wereldwijde campagne tegen ketterij.

In de ogen van de publieke opinie is het hebben van een ‘gerechtvaardigde reden’ om oorlog te voeren cruciaal. Een oorlog is gerechtvaardigd als deze wordt gevoerd op morele, religieuze en ethische gronden. De consensus is het voeren van oorlog. Mensen kunnen niet langer voor zichzelf denken. Ze accepteren de autoriteit en wijsheid van de gevestigde sociale orde.

Het Nobelcomité zegt dat president Obama de wereld “hoop op een betere toekomst” heeft gegeven. De prijs is toegekend voor Obama’s “geweldige inspanningen om de internationale diplomatieke banden en samenwerking tussen mensen te versterken. Het comité heeft speciaal belang gehecht aan Obama’s visioen van en werk voor een wereld zonder nucleaire wapens.”

(…) Zijn diplomatie is gebaseerd op het concept dat degenen die de wereld leiden dit moeten doen op basis van waarden en opvattingen die door de meerderheid van de wereldbevolking worden gedeeld (Nobel Press Release, 9 oktober 2009).

Het toekennen van de Nobel-‘vredesprijs’ aan president Barack Obama is een integraal onderdeel van de propagandamachine van het Pentagon geworden. Het geeft een menselijk gezicht aan de indringers en ondersteunt de demonisering van degenen die zich afzetten tegen de Amerikaanse militaire interventie.

Over de beslissing om Obama de Nobelprijs voor de Vrede toe te kennen is ongetwijfeld op het hoogste niveau van de Amerikaanse regering zorgvuldig met het Noorse comité onderhandeld. Dit heeft verstrekkende gevolgen.

Het houdt onvermijdelijk het beeld in stand van de door de VS geleide oorlog als een ‘gerechtvaardigde oorlog’. Het wast de oorlogsmisdaden weg die door de regeringen Bush en Obama zijn gepleegd.

Oorlogspropaganda: Jus ad bellum
De ‘gerechtvaardigde oorlog’-theorie dient als camouflage voor de aard van de buitenlandse politiek van de VS en verleent tegelijkertijd een menselijk gezicht aan de indringers.

In zowel de klassieke als de moderne versie ondersteunt de gerechtvaardigde oorlog-theorie het voeren van oorlog als een ‘humanitaire operatie’. Een gerechtvaardigde oorlog vraagt om interventie op ethische en morele gronden tegen ‘rebellen’, ‘terroristen’, ‘mislukte staten’ of ‘schurkenstaten’.

De gerechtvaardigde oorlog is door het Nobelcomité als instrument van vrede verkondigd. Obama is de personificatie van de ‘gerechtvaardigde oorlog’.

Op militaire academies in de VS wordt een moderne versie van de ‘gerechtvaardigde oorlog’-theorie onderwezen die in de militaire doctrine van de VS is opgenomen. De concepten ‘war on terrorism’ en ‘preemption’ (preventief aanvallen) zijn gestoeld op het recht op ‘zelfverdediging’. Ze definiëren ‘wanneer het gerechtvaardigd is om oorlog te voeren’: jus ad bellum.

Jus ad bellum heeft gediend om consensus te bouwen binnen de commandostructuren van de gewapende strijdkrachten. Het heeft ook gediend om de troepen ervan te overtuigen dat ze voor een ‘rechtvaardige zaak’ strijden. Algemener is de moderne versie van de gerechtvaardigde oorlog-theorie een integraal onderdeel van de oorlogspropaganda en desinformatie van de media, die worden toegepast om publieke steun voor een oorlogsagenda te verkrijgen. Onder Obama als winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede zal de gerechtvaardigde oorlog algemeen geaccepteerd worden, gesteund door de zogenaamde internationale gemeenschap.

Het uiteindelijke doel is om de burgers te onderwerpen, het sociale leven in Amerika volledig uit de politieke sfeer te halen en mensen te verhinderen na te denken, te conceptualiseren, feiten te analyseren en de rechtmatigheid van de door de VS en NAVO geleide oorlog in twijfel te trekken.

Oorlog wordt vrede, een waardevolle ‘humanitaire onderneming’. Vredig verzet tegen de gangbare mening wordt ketterij.

Militaire escalatie met een menselijk gezicht. Nobelcomité geeft het ‘groene licht’
Van nog groter belang is dat de Nobelprijs voor de Vrede legitimiteit verleent aan een ongeëvenaarde ‘escalatie’ van door de VS en NAVO geleide militaire operaties onder de noemer van vredestichting.

Het draagt bij aan een valse beeld van de militaire agenda van de VS-NAVO.

Er zullen ongeveer 40.000 tot 60.000 extra Amerikaanse en geallieerde troepen onder de noemer van een vredesmissie naar Afghanistan worden gestuurd. Op 8 oktober, een dag voorafgaand aan de beslissing van het Nobelcomité, heeft het Amerikaanse congres aan Obama een Defense Authorization Bill van 680 miljard dollar toegewezen die bestemd is om het proces van militaire escalatie te financieren:

“Washington en haar NAVO-bondgenoten zijn van plan de troepen in Afghanistan met een ongekend aantal troepen uit te breiden, naast de 17.000 nieuwe Amerikaanse troepen en enkele duizenden NAVO-strijdkrachten die dit jaar al voor de oorlog zijn ingezet.”

Het exacte aantal, gebaseerd op nog onbevestigde rapporten van wat de commandant van de VS en de NAVO, Stanley McChrystal, en de voorzitter van de Joint Chiefs of Staff, Michael Mullen, van het Witte Huis hebben geëist, varieert van 10.000 tot 45.000.

Fox News heeft cijfers genoemd van 45.000 extra Amerikaanse manschappen en ABC News zoveel als 40.000. Op 15 september repte de Christian Science Monitor over ‘wellicht 45.000’.

De overeenkomst tussen de schattingen geeft aan dat men al over een aantal heeft besloten en dat Amerika’s gehoorzame media het Amerikaanse publiek voorbereidt op de mogelijkheid van de grootste escalatie van buitenlandse gewapende strijdkrachten in de geschiedenis van Afghanistan. Slechts zeven jaar geleden hadden de VS 5.000 troepen in het land gestationeerd, maar de bedoeling was dat deze voor december tot 68.000 zouden zijn uitgebreid, zelfs voordat de rapporten over de inzet van nieuwe troepen boven water kwamen (Rick Rozoff, U.S., NATO Poised For Most Massive War In Afghanistan’s History, Global Research, September 24, 2009).

Binnen enkele uren na de beslissing van het Noorse Nobelcomité had Obama een bespreking met de War Council, of moeten we dit nu de ‘Peace Council’ noemen. Dit was zorgvuldig zo gepland.

Deze belangrijke bespreking achter gesloten deuren in het situatiecentrum van het Witte Huis werd bijgewoond door vice-president Joe Biden, minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton, minister van Defensie Robert Gates en enkele belangrijke politieke en militaire adviseurs. Generaal Stanley McChrystal nam vanuit Kabul via een videoverbinding aan de vergadering deel.

Naar het schijnt heeft Generaal Stanley McChrystal aan de opperbevelhebber “verschillende alternatieve opties” voorgesteld “zoals een maximale injectie van 60.000 extra troepen”. Het aantal van 60.000 is gebaseerd op informatie die werd doorgelekt naar de Wall Street Journal (AFP: After Nobel nod, Obama convenes Afghan war council, 9 oktober 2009).

“De president had een stevig gesprek over de politieke en veiligheidsproblemen in Afghanistan en de mogelijkheden voor het ontwikkelen van een strategische aanpak van de voortgang,” volgens een regeringsbeambte (geciteerd in AFP: After Nobel nod, Obama convenes Afghan war council, 9 oktober 2009).

Het Nobelcomité had Obama in zekere zin groen licht gegeven. De bespreking op 9 oktober in het situatiecentrum was bedoeld als grondslag voor een verdere escalatie van het conflict onder het mom van anti-terrorismebestrijding en het brengen van democratie.

Ondertussen hebben de VS de afgelopen paar maanden hun luchtbombardementen van dorpsgemeenschappen in de noordelijke tribale gebieden van Pakistan opgevoerd, onder het mom van de bestrijding van Al Qaeda.

Global Research-artikelen door Michel Chossudovsky

Auteur: Michel Chossudovsky (Vrij vertaald vertaald door Janine)

Bron Afbeelding(en): Transplanted Mountaineer @ Flickr.com
Bron(nen): Global Research

Disclaimer