Datgene wat momenteel ineen aan het storten is, is het dualistisch systeem. We zijn zo betrokken bij wat er gebeurt dat we ons als een geheel beginnen te voelen. De olieramp en die inentingen tegen die vermeende dodelijke griep, de ‘economische crises’ waardoor wij allemaal zijn gaan beseffen dat we op een kluchtbel leven die ieder moment uit elkaar kan spatten; allemaal zaken waarmee wij met zijn allen als een mensheid betrokken zijn geraakt en die ons  ‘tot op het bot raken’ want ze bedreigen ons gezamenlijk bestaan.

Griekenland is nu de pispaal want daar is het al duidelijk dat het niet kan duren en dat willen wij eigenlijk nog niet zien. Wat we eigenlijk nog niet allemaal zien, is dat we met zijn allen in het zelfde schuitje in een grote storm zitten. Er zijn nog teveel verschillende oplossingen. Zodra het water ons echt aan de lippen staat, zullen we beseffen dat wij met zijn allen een zijn. En dat moment nadert met zo rassé schreden dat menigeen nu al denkt dat het daar is. Dat zijn diegenen met een helder zicht, want, laten we eerlijk zijn, het is zover! Alleen door als een mens op te staan en gezamenlijk te zien wat eraan de hand is, kunnen we de drie dagen duisternis door en ‘aan de andere kant’ als liefde en hartelijkheid weer tevoorschijn komen.

De gemuteerde mens die zijn schaduw van dood en verderf, van uitbuiting en onderdrukking aan de wilgen heeft gehangen en vrij in het NU aanwezig is. Velen zullen deze barensweeën niet overleven. Niet omdat zij hun lichaam verliezen, maar omdat hun tendensen het hen onmogelijk maken die vrede en vreugde binnen te gaan. Die gaan een nieuwe cyclus in van afzondering, van gescheidenheid, net zoals diegenen wier tendensen al op eenheid in vrede waren gericht het licht van eenheid zullen binnengaan.

God heeft ons een vrije keuze gegeven.

Auteur: Frans
Bron Afbeelding(en): Pink Sherbet Photography @ Flickr.com

Disclaimer