Dooie mus
Ik heb een moord gepleegd! Dat valt u koud op het dak, maar het is waar. Ik beken en beloof de waarheid en niets dan de waarheid te zullen spreken. Zo waarlijk helpe mij, enz.
Er waren verzachtende omstandigheden. Het was onopzettelijke doodslag en het slachtoffer was een mus. Mijn schuld was ‘haast’; de schuld van de mus onoplettendheid’.
Hoe voelt een beklaagde zich na zijn daad? Beroerd mensen. Want al is het maar het lijk van een mus, tóch doet het je iets. Mij in ieder geval wel. Het “Gij zult niet doden” leef ik zeer consequent na. Ik ben namelijk een zachtmoedig mens, die letterlijk geen mug zal doodslaan. Liters bloed heb ik in de loop der jaren al aan deze slaapkamervampiers verstrekt. De ellendelingen hebben me geboekt als een halfzachte donor en nemen allerlei kennissen en familieleden mee ten eten. “Steek de zuignap er maar in, jongens, slobberen maar. Géén gevaar. Hij doet gegarandeerd niks!”
Het dierlijk instinct schijnt in het snotje te hebben, dat ze het bij mij buiten de pot kunnen doen. Legioenen mieren marcheren opschepperig door voortuin en over pad, ja . . . patrouilleren zelfs tot in mijn huiskamer. Als ik thuiskom, loop ik behoedzaam met hoog opgetrokken voeten, als een landbouwer wadend bij een watersnood, om toch vooral geen mierenbeesten te verpletteren.
Begin maart heb ik twee weken lang een privé-huisvlieg gehad. Het beest jende me met sadistische wellust. Hij bad en smeekte om een doodklap. Het gezegde: “Een vlieg in maart is een daalder waard”, waarmee zo’n ijselijke moord wordt goedgepraat, ging bij hem niet op. Hij kon ongestraft álles maken en dat deed hij ook. Schaamteloos en zonder manieren at hij mee aan tafel, wandelde ongegeneerd over de bladzijden van mijn boek en sopte met zijn voorpootjes in mijn koffie als een zwemmer, die de temperatuur van het water voelt. Mijn zwakke slag- en wuifbewegingen vond hij enorm komiek. Brommend van de razende lol maakte hij dan een aantal dolle cirkels om mijn gefronst hoofd, wipte vlak voor mijn neus op en neer en ging mij daarna op vijftig centimeter afstand kopschuddend observeren. Hij staarde me met zijn uitpuilende facetoogjes oubollig aan, wreef zich genoeglijk de pootjes en grinnikte: “He, he, hè, wat een dooie diender!”
Het ondier bezat ook radar. Daarmee spoorde hij me op in de slaapkamer en bleef dan als een sarrig minihelikoptertje het grootste gedeelte van de nacht om me heen ronken. Ten einde raad heb ik hem, héél voorzichtig (zo’n gazig vleugeltje kreukt zo gauw) gevangen en buiten het raam gezet. Het was een héle foute zet. In no time was meneer terug in gezelschap van een frivool vliegengrietje. Een vlot vriendinnetje, dat hij en passant opgepikt had. Hun nakomelingen verduisteren nu het lamplicht.
Maar goed, terug naar het misdrijf. Met een doffe klap sneefde de mus. Toen ik na het ongeluk in het spiegeltje gluurde, lag hij op de rug met de pootjes uitgestrekt omhoog.
Zo’n aanblik doet een ander niets. Bij mij begint dan de ellende. Dat komt door twee onzichtbare wezens, die mij constant vergezellen. Zij bezitten een volstrekt tegengesteld karakter. Goed en slecht. Daar bij mij blijkbaar alles anders moet zijn, staat de goede rechts en de slechte links. Dat in tegenspraak met het gezegde:” Hoe linker hoe flinker, hoe rechter hoe slechter”
Om wat de rechtse mij als ‘goed’ influistert, barst de linker in een bulderend gelach uit. Hij brult dan, dwars door mijn hoofd naar de andere: “Onzin man! Slap geklets! Zalvend gezemel!” En meer van dat fraais. Het is soms wel héél erg hoor, zoals díe tekeer gaat. Echt naar voor die ander. Dat is zo’n doodgoeie sul, in en in goed, zo timide, weet u wel. Toch is die lelijkerd lang zo kwaad niet als hij lijkt. Hij is meer de ruwe bolster, blanke pit-type.
Na het ongeval begint die rechtse op slag te jeremiëren.
“Oh, gut, o gutteguttegut. Wat érg toch. Stom dier. Wát zielig! Hoe moet het nou met de jonkies?” Daar heeft hij me mee. Met een schok kom ik tot de ontdekking dat het eind mei is. Natuurlijk, het klopt als een bus. Er moeten nu zeker kleine musjes zijn.
Mijn fantasie slaat op hol. Ik trek de overledene een jurkje aan en knoop het een hoofddoekje om. Nu is het een zorgelijk mussenmoedertje. Ze was op weg om eterij in te slaan. Het kopje vol met bestellingen, haar dreinerig toegepiept door het kale kroost.
“Ikke een vette rups mam!”. “Ikke een sappige pier, als het kan!”. “Ikke ook een rups, mam, een groene hoor!”. “Hé mam, voor mij een repie patat! ” Patat . . . mét!”. “Máááám, ikke ook, niet vergeten hoor, patat mééééét!”. Daar tussendoor het gebrom van Pa, die op de kleintjes past ‘ ‘Kom nou niet wéér met zo’n ouwe broodkorst aan. Laat je niet alles in de snavel stoppen. Je moet wat meer van je afpikken. Snor voor mij bij de patatkraam naar een kontje worst. Enne… blijf geen uren weg!”
“Maar… snik… Ma blijft geen uren… ze…snik…, blijft altijd weg… ze… ze… komt… nóóóóit meer!”.
Zover gekomen wordt het me te machtig. Ontroering knijpt mijn keel toe. Ik zet de auto aan de kant en bonk wenend met het hoofd op het stuurwiel. Het radeloos heen en weer wentelend, blijft het tenslotte in ruststand op het linkeroor. Dát verandert de zaak op slag. Het is één van de manieren om de linkerbulderbas op te roepen. Leg ik mij te ruste op mijn rechterschelp, dan verschijnt prompt Joris Goedzak. Het is een communicatiesysteem waar beiden content mee zijn. Houd ik het hoofd in rechte stand, dan staat de geesten-intercom uitgeschakeld. Wel blijven ze waakzaam aan mijn flanken geposteerd, klaar voor de oproep, 24 uur paraat.
Nu is er voor links dus een oproep. Daar is hij al. De bikkelharde, de ijskoude. Hij lacht honend en snerpt: “Die dooie mus! Man lig niet te zeveren. Laat naar je kijken, malle Eppie!”
Als hij merkt dat het deze reis toch wel erg diep zit en ik zwaar gebukt ga onder het droevige gebeuren, wordt zijn toon wat hartelijker en zeg hij, met meelevende stem: “Lig niet zo te urremen (verdrietig zeuren) joh. Phh, zo’n mus… wat geeft dat nou. Toe, er zijn immers mussen zat! En wie weet wat dát er voor één was. Misschien wel helemaal niet zo’n beste”.
Dáár zit iets in! In mijn verbeelding creëerde ik een mussenmoedertje Wie zegt me of dat waar is? Er zijn er zat, natuurlijk, allerlei soorten. Ik roep nu het beeld op van een jonge, brutale, nozemachtige mus. Zo’n treiterige, vervelende vlegel. Altijd in de oppositie. Oude mussen-van-dagen pestend. Zo van: “Hé, ouwe zak, hoe is het met de rimmetiek in je kalkpootjes?” Of “Je moet de groete hebben van de kat. Ze vraagt of die ouwe nóóit ‘s uit z’n boom komt lazere!” Dan zie ik hem bezig de kleintjes te pesten of andere rotgeintjes uit te halen. Het is een echt rotjongetje en de mussenkolonie kan hem missen als kiespijn.
Het werk vertroostend. Ik fleur op en breng mijn karretje weer op gang. Opgelucht rijd ik verder.
Toch haalt zo’n incident met de nare nasleep een mens uit zijn concentratie. Ik kon nog maar nét die moedereend met jonkies ontwijken. Vervelend toch dat die boom er stond.
De dokter zegt dat ik met een dag of wat uit het gips mag. Maar mijn autootje is bijna total loss. Hoewel, de garageman heeft nog hoop dat hij hem aan het rijden kan krijgen. Maar ik hoop nergens op. Laat ik mezelf niet blij maken met een dooie mus . . .
Alwéér fout. “Dat is een héél lelijke opmerking”, stelt rechts onmiddellijk vast. “Foei”!.
“Ha, hááááh”, loeit de linker…, “Da’s een héle goeie”!
Oh! …. Hou toch óóóóóóóóóp!!!
Auteur: Th.G.Baalman
Bron Afbeelding(en): rologica @ Flickr.com
Lees meer van Theo Baalman
loading...
Toegift:
http://www.youtube.com/watch?v=0m1v802WrBg
Abranna
Ga lekker zo door, laat je EGO flink freaken en je ANGST overheersen!
Love is all and one we are.
De groeten,
Ik stop met verdere reacties, beter is mijn kostbare energie op andere dingen te focussen.
Abranna
Geoordeeld over uzelf, wees lief voor een ander.
Bezint voor gij u energie uitspreekt over uzelf.
De vlieg vloog en had een doel, en ik was het middel.
Wellicht was het een kamikaze vlieg?
Abranna zegt:(Je hebt nog een lang eind te gaan Theo, op de spirituele weg.)
Wat is kort en wat is lang?
Nam de vlieg de lange of korste weg? (N) (Y) (O)
Theo = Deo = god
Loog is een bijtend goedje.
Die bijtende god lijkt wel een addertje onder het gras. Je vertrouwd moeder natuur maar blijkt dan een reptielbrein
te hebben. (N)
(I) Echter daarom niet getreurd, het gordijn wordt langzaam maar zeker opgetrokken en hopelijk worden we allemaal in een oogwenk veranderd in de onsterfelijke wezens die we diep van binnen nog zijn. (Y) (L)
Heel mooi verhaal, ook heel diepzinnig over zulke toch eenvoudige, of misschien toch niet zo eenvoudige onderwerpen, ik kan heel boos worden wanneer een vlieg plaats neemt op mijn neus, dan moet ik direct denken aan een dode geréincarneerde vijand/plager.
Mijn grootvader heeft een tijd vogels gevangen dat moet zo rond 1910 zijn geweest want het was mijn vader die dat mij vertelde,
dat ging met klap netten, mijn vader vertelde dat er enorme zwermen vogels waren, het licht werd er door verduisterd, mijn grootvader dode de vogels met zijn voortanden in hun achterkopje te drukken, zij werden gegeten en de mooie vleugels gingen naar de hoeden febriek, en daar waren geen mussen bij.
Groeten Jenne
“The instructional language of our Space Time field matrices became distorted and damaged through the act of “consuming” others.”
http://www.niburu.nl/index.php?articleID=23782
En Theo, ik heb regelmatig het ‘intuïtieve’ gevoel dat jij een dubbele agenda hebt… al dan niet bewust….
Heya Ab-Ra anna
Effuhkus tussen jou en mij, Weliswaar met veel kijkers erbij
Jij probeert dan wel zuiver te zijn maar het duister schijnt bij je als een venijn.
(@) Mochten dieren en jij niet goed met elkaar omgaan
dan is het een bewust al dan niet paranoia bestaan
En dieren voelen dat heel goed aan. (@)
(&) http://www.youtube.com/watch?v=BQCZLYgm05g (@)
Buddy,
“One cannot be aligned to God’s Natural Laws and desire to enslave or consume others, for in this state of being there is no need to consume other’s energy in order to exist.”
http://www.niburu.nl/index.php?articleID=23782
Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Je liefde moet groot zijn wil je het risico lopen hierdoor liefde te verliezen. Die verloren liefde was dan toch geen Ware
Liefde, dus dan ook maar niet getreurd.
Hmmm! (I)
Ken je het nut dan van een eventuele “Dubbele-Agenda,
en of “Dubbele/Hersenhelften” Dat is niet van RaRaRa.
Dat die zweefteven het over nonpolarisation Hebben komt dat ze de polarisatie doorvorst hebben en dan pas weg kunnen laten ebben.
So Relax? Ieder zijn eigen tempo van doorvorsen?
Voordat we elkaar hier gaan schorsen. (W)
(*) http://www.youtube.com/watch?v=ScG0ilS0dgI (*)
Buddy,
“…. however the responsibility of your resonance to feel the energy signature beyond what an external source is telling you, is now your total responsibility.”
Als je jong bent neem je het niet zo nauw omdat je nog plenty tijd voor je hebt. Nu zijn we volwassen geworden en staan voor onze overgang. Geen tijd meer om nog het hersenschimmenspel te doen, we stappen er nu uit…
(*) (*) (*) (*) (*) (*) (*) (*) (*)
HeeHaa! (K) Bye Bye (H)
(I) Yippy
(T) http://www.youtube.com/watch?v=dTWOwUich78 (T)
Te-St TEST
(I)
(*)
De beste lichtwerker van een andere Dimensie
Is Pa-Radijs (N) met zijn zoontje jezus OH Nee! Lampieh
(I) http://img.geocaching.com/cache/faa99c54-64c5-4f6c-b118-ab1491018fc4.jpg (I)
Heel leuk die muzikale links van je Bud (F)
(L) Met muziek in 528 Hz, de hartfrequentie, werk je heel sterk aan het eindigen van alle ellende (L) :
http://www.youtube.com/watch?v=VHYzFxC6PX8&feature=player_embedded#!
http://www.528records.com/
Deze link hoort nog bij mijn vorige(nog niet zichtbare) reactie:
http://www.youtube.com/watch?v=v2CvZ6MzMX0&NR=1
Hmmm! (I)
Dat zijn mooie man ‘d-Allahs
(U) http://www.youtube.com/watch?v=hkq7qcT7Qnk&feature=fvst :-[
Er vloog net een vlieg mijn mond binnen, en beet er in een reflex op.
Ik ben nog vegetarisch ook, heb ik nu een moord gepleegd?
Ach WelNee je trekt aan het verkeerde Koord die vlieg pleegde ZelfMoord.
:-[ http://www.youtube.com/watch?v=16FdJrrAWSo :-[
Ja Theo, nu kom je in de hel…
(I) Hihihi & Ha-Lol De mussen :-[ vallen van het dak op mijn Bol.
De woorden van Theo hebben een gespleten (I) St Ra Al (I) verpakt in 1 woorden Baal.
De Moraal in dit VerHaal ligt Absoluut verborgen in De ZENzin ONzin Taal.
Zij die dit niet hebben opgepikt hebben geen muggen nodig en hebben zich zelf geprikt.
1 musje werkelijk te hebben gedood Brengt kip noch Vis tot Aanstoot.
Zelf eet ik dooie kip of dooie Vis en brengt mij geen spirituele Ergernis.
Welke Kip heeft 1(K)-lip ? Dat is die dooie Halve Kip.
Hou hem in de gaten deze Totem Mus dan krijgt elke lekkere kip van mij een kus. (K)
:-[ http://www.gidsenmol.be/index.php?title=Sjabloon:Totems/Mus :-[
Je hebt nog een lang eind te gaan Theo, op de spirituele weg.
Als ik ‘s nachts (of overdag) bezoek krijg van muggen of ander wakker houdend gedierte, dan stuur ik ze gewoon weg en dan gaan ze ook weg. Zo simpel is dat.
Ik zeg gewoon: de hele kamer is van jullie maar je mogen op 1 plek niet zijn en dat is op mijn lichaam. (L)
Ik heb al heel wat keren gehoord dat ze in hun aanvliegroute rechtsomdraait maakten en ik word dan ook nooit geprikt.
Enfin, de dieren houden je een spiegel voor…… (@)
Grappig dat gevecht tussen de twee hersenhelften. En wie is degene die dit gevecht waarneemt? Is dat Theo? Nee dat is maar een naam. Is het zijn denken? Dat kan ook niet want hoe kan het denken het denken observeren? Zijn ogen? Maar met ogen alleen kan hij het niet interpreteren. Dus wie is die waarnemer? :-S
Dave
hoihoi
maar wat nu als dat beestje eens maling heeft en voorbij gaat aan het eenzijdige akkoord van jouw vrije-zone? je bezigt afstotende intentie (ik zie voor me dat dier welk zichzelf in de staart bijt). maar wat zou er gebeuren als jij accepteert dat hij jouw no-flyzone niet accepteert?
dat beestje doet je geen kwaad. en als zou ie al enige bacterie met zich meedraagen, het is niet zijn intentie jouw pijn te doen, hij wil zich voeden, bacterie incluis, met dezelfde gratie.
laat me niet bidden o beschermd te worden tegen gevaren,
maar om ze zonder angst in de ogen te zien. (Gautama Boedhha)
groetjes,
Haha, ja, er wordt door veel verschillende brillen gekeken…
Als dieren en ik vreedzaam samen in een ruimte kunnen zijn zonder elkaar te schaden vind ik het goed.