Ongeluk, incompetentie, of bewuste genocide?
Het 560 miljoen dollar kostende verplaatsbare boorplatform ‘Deepwater Horizon’ werd in september 2001 gepositioneerd in de Golf van Mexico. Met de daarop aanwezige speerpunttechnologie boort men diep in de aarde onuitputtelijke oliereservoirs aan. In februari 2010 begon met met boringen op de BP Macondo exploratie boorplaats ‘Mississippi Canyon block 252’, 41 mijl ten zuiden van Venice, Louisiana. Olie en natuurlijke gassen schoten onder enorme druk door een pijp van onder de zeebodem tot in de rig omhoog, en deden dit platform op 20 april 2010 exploderen…  Elf werkers vonden de dood aan het begin van deze grootste olieramp ooit. Na 36 uur te hebben gebrand, kapseisde het platform en stortte het in zee.

Op 24 april ontdekte men dat de 5000 voet (1,5 km) lange pijpleiding tussen het platform en de zeebodem op twee plaatsen was verbogen. De blowout preventer was bestand tegen een oliedruk van 15,000 psi (100,000 kPa). De druk ter plaatse blijkt achteraf 40.000 psi. Pogingen om de boorput te dichten, mislukten. Een ongekende hoeveelheid ruwe olie, geschat op zo’n miljoen vaten per dag, spuit nu uit vele verschillende lekken dagelijks de Golf van Mexico in. De locatie van het ongeluk is omgeven door dichtbevolkte gebieden.

De met de olie vrijkomende giftige gassen die over het land uitwaaieren, brengen zo’n 80 miljoen mensen direct in levensgevaar.

Wat zijn wereldwijd de lange termijn consequenties van dit alles?

‘Peak Oil’ en de Golf van Mexico
Wat is de reden dat BP en vele andere maatschappijen in de Golf van Mexico zijn gaan boren op een zo extreme diepte: tot ver in de basaltlaag van de oppermantel van de aarde?

In zijn artikel ‘Rusland bewijst het bedrog van Peak Oil’ (http://www.scribd.com/doc/3209608/abioticoil) meldt Joe Vialls in 2004 hoe de Russen in 1970 begonnen de Kola SG-3 oliebron te exploreren. Op een recorddiepte van 40.230 voet vonden zij in de oppermantel van de aarde een vrijwel onuitputtelijk oliereservoir.

Het was op slag duidelijk: de olievoorraad is niet eindig. En — veel belangrijker nog — niet alle olie heeft een fossiele oorsprong (de Amerikaanse ‘peak oil’-mythe). Die in de Golf is abiotisch van aard. Dat wil zeggen, olie komt voort uit doorgaande natuurlijke chemische processen, diep in het hart van de aarde; deze olie is donker oranje.

Sinds hun ontdekking boorden de Russen niet alleen succesvol 310 nieuwe extreem diepe (land)oliebronnen aan op eigen bodem, maar — tot grote razernij van de Amerikanen — verspreidden zij hun techniek ook naar andere landen: China, Korea, Vietnam (het White Tiger Project) en India. De Indiase ultradiepe oliebron Bodra #3 werd verschillende malen overduidelijk door de Amerikanen gesaboteerd. Wanneer dat niet was gebeurd en de boring niet was gestaakt, dan had de wereld een totale ommekeer beleefd in het referentiekader van energiereserves en -gebruik.

Met de Deepwater Horizon probeert BP in de Golf van Mexico simpelweg de ultra-diepe landboringen van de Russen te overbluffen.

Dit platform blijkt echter bepaald niet de enige kaper op de kust: de kaart van het noordelijk de el van de Golf van Mexico toont maar liefst zo’ 4.000 actieve off-shore olie en gas platforms. De Deep-water Horizon is de enige in de diepe wateren. En uitgerekend díe rig ontploft!!!

Foto National Oceanic and Atmospheric Administration

Niet de meest diepe boring, wel de meest hoogmoedige
Er gaan steeds meer stemmen op die uit allerlei opduikende anomalieën afleiden dat het incident met de Deepwater Horizon geen ongeluk is, maar een zorgvuldig voorbereide volgende stap om — in het script van de Hegeliaanse dialectiek van ‘probleem-reactie-oplossing’ — de wereld op de knieën te dwingen tot het aanvaarden van de natte droom van de ‘macht achter de macht’: de werelddictatuur van de Nieuwe Wereld Orde.

Onder de schijn van blunderen en incompetentie weet BP exact waar en waarom men daar boorde: in de flank van een onderzeese asfaltvulkaan, een fenomeen dat pas werd ontdekt in 2003 — en dat alweer een realiteit is die haaks staat op ‘Peak Oil’!

Een asfaltvulkaan wordt namelijk gevormd wanneer natuurlijke olie vanuit de aardkern naar de oppervlakte sijpelt. Daarom zijn er niet alleen zoveel teerballen gevonden op de getroffen stranden, maar kon er ook een filmpje worden gemaakt van een bubbelende branding: resultaat van de levensgevaarlijke gassen en chemische stoffen die nu ongehinderd, samen met de teer en olie, vanuit die verre diepten vrijkomen.

Lindsey Williams, jarenlang als geestelijke betrokken bij de Alaska pijplijn, meldt hoe bij een boring in Prudhoe Bay, Alaska, maar liefst zeven meer dan manshoge 747-vliegtuig-motoren de (altijd) met de olie mee komende natuurlijke gassen terugbrachten in de bodem.

In een radiouitzending met Jeff Rense citeert Lindsey Williams een zeer hooggeplaatste olieboring expert. Die meldt dat zich net naast, of rondom de boorput granietrots bevindt, met daarboven zand. Dat zand kan worden gecauteriseerd, de granietrots niet. De druk bij de bronkop lag tussen de 20.000 en 70.000 psi (pounds per square inch), een exact getal ontbrak. Na de ramp is de druk vastgesteld op 40.000 psi. Dat is ver boven wat welke hedendaagse wetenschappelijke methode of welk instrument dan ook kan verwerken…  De Deepwater Horizon explodeerde op het moment dat men net door de granietlaag had heen geboord, en het is deze overdruk die iedere veiligheidsklep en ook het platform deed exploderen. In feite probeerde BP met de Deepwater Horizon in de diepte van de oceaan de Russische landmethode te imiteren.

Het dichten van de gaten is vrijwel onmogelijk, omdat de granietlaag al scheuren vertoont.

Het cauteriseren van de zandlaag met een nucleaire ontploffing heeft als risico dat de granietlaag daaronder openbreekt. De ellende is dan niet te overzien: de olie blijft dan dertig jaar doorstromen… http://www.prophecyclub.com/

Williams’ elite olie-expert bevestigt ook de EPA-getallen van de gifgassen die nu in de Golf van Mexico vrijkomen.

Rense: “Het is nu overduidelijk voor iedereen die objectief en eerlijk de situatie analyseert, dat tientallen miljoenen mensen door de Amerikaanse overheid opzettelijk worden blootgesteld aan het inademen van potentieel dodelijke lucht. Niemand mag de luchtkwaliteit bepalen… Dit is de facto een in gang gezette massamoord.”

De hoeveelheden giftige gassen die daar nu rondzweven — van de luchtkwaliteit worden nergens de officiële analyses gepubliceerd — overschrijden op obscene wijze de ‘ppb’ aantallen (delen per miljard) van de EPA-veiligheidsnormen:

http://mrgreenbiz.wordpress.com/2010/06/13/may-levels-of-toxic-gases-in-gulf-back-up-claim-made-by-lindsey-williams/

Benzeen is kankerverwekkend. Waterstofsulfide (H₂S) stinkt in het begin naar rotte eieren, maar ruikt daarna wat zoeter, tot zelfs aangenaam. De stof is echter tientallen malen giftiger dan blauwzuur. H₂S is een chemisch verstikkingsmiddel, lijkend op koolmonoxide en cyanidegassen. H₂S belemmert de cellulaire ademhaling en de opname van zuurstof, resulterend in biochemische verstikking.

Symptomen van blootstelling aan waterstofsulfide zijn onder meer:

Met andere woorden, het gebied rond de Deepwater Horizon, waar tientallen miljoenen mensen wonen en werken, wordt met medeweten en zelfs met assistentie van de Amerikaanse overheid een steeds verder uitdijende Auschwitz gaskamer…

In Florida is in de ziekenhuizen nu al geen bed meer te krijgen, verhuisbedrijven zijn volgeboekt. Wie niet kan vertrekken, gaat op relatief korte termijn een zekere dood tegemoet.

$5.000 in contanten moet de gedupeerde bewoners en ondernemers in de Golf verleiden tot het ondertekenen van een 15-pagina contract waarmee probeert BP alle schade hoopt af te kopen.

Zien we hier een variant op de situatie onder de arme negerbevolking van New Orleans na de orkaan Katrina?

Wie wonen er in het gebied rond de Golf van Mexico? Vooral steuntrekkers (Welfare) en bejaarden die gebruik maken van het ziekenfonds (Social Security).

Kortom: groepen die een belasting vormen voor de Amerikaanse staatskas.

Is hier inderdaad sprake van gerichte genocide, zoals ook Jefff Rense concludeert?

Was Katrina een vingeroefening?

Alle hulp afgeslagen
Het heeft er alle schijn van dat het Deepwater Horizon ongeluk geen ongeluk is. In ieder geval wordt het tot ‘t uiterste uitgebuit. Want, uitgaande van veiligheid en bescherming van mens en milieu, gedragen zowel BP, als de Amerikaanse federale overheid — ofwel Obama — zich op z’n zachtst gezegd uiterst merkwaardig.

Wil men de schade zo groot mogelijk maken?

Wijst BP daarom categorisch alle hulp af die vanuit de hele wereld toestroomde om de gevaren voor mens en natuur door de ontstane oliefontein op de bodem van de oceaan zo snel mogelijk te beperken?

Onder die hulpaanbiedingen was niet alleen de expertise van het Nederlandse bedrijf Smit Tak, maar bevonden zich ook 908 potentiële oplossingen van InnoCentive, een online crowdsourcing site met leden van wie 61% één of meer hoge academische titels voert. http://blog.innocentive.com/2010/06/23/innocentive-oil-spill-challenge-bps-response/

In een artikel op http://www.rense.com/ meldt J.Speer-Williams dat BP zelfs heeft geweigerd om de eigen olietankers in te zetten om het meeste van de olie spill op te zuigen, zoals ook is gedaan na een oliespuiter in de Arabische Golf in januari 1991. Die methode verzamelde maar liefst 85% van de weggestroomde olie. Die kon toen worden verwerkt en verkocht. De meest opvallende hulpaanbieding kwam overigens van de Iraanse Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) bij monde van Ramin Mehman-Parast van het ministerie van buitenlandse zaken. Obama hoeft maar te vragen. en beetje lastig, wanneer je oorlog tegen dat land aan het voorbereiden bent… http://gatewaypundit.firstthings.com/2010/06/iranian-revolutionary-guard-offers-to-help-obama-with-gulf-oil-slick/

Ramp moedwillig vergroot?
De maatregelen in de Golf van Mexico van Obama zijn onbegrijpelijk… behalve in het kader van verdere stappen naar ‘Cap and Trade’, en een doelbewust aansturen op een burgeropstand, die het uitroepen van krijgswet en een algehele dictatuur ‘rechtvaardigt’.

Toen direct na de explosie door 13 olieproducerende landen en de VN hulp werd aangeboden met schepen en materieel, in staat om honderdduizenden vaten olie per dag op te ruimen, sloeg Obama dat aanbod af. Hij baseerde zich daarbij op de Jones Act — Bush negeerde deze bij Katrina — een vakbond-achtige wet die verbiedt dat buitenlandse schepen en bemanningen werkzaam zijn in Amerikaanse wateren. Uhhh, hoe zit dat met de bemanningen van de olieplatforms in de Golf?

En waarom wordt deze Kenyaanse Christen/moslim illegale president Barry Soetoro door zijn Yale Skull & Bone maten ‘The Undertaker’ (de Begrafenisondernemer) genoemd?

WDSU meldt op 22 juni dat het opwerpen van zanddammen door het leger op het strand van Louisiana moest worden stopgezet, omdat de federale overheid nu wil dat deze versperring wordt neergelegd op twee mijl afstand van de kustlijn. Dat betekent minstens 7 tot 10 dagen tijdverlies. Brieven en telefoontjes van de lokale bestuurders naar de federale autoriteiten en naar het Witte Huis blijven consequent onbeantwoord.  http://www.wdsu.com/news/23997498/detail.html

In een AP-bericht meldt de Coast Guard dat er 107 aanbiedingen zijn geweest van 44 landen, variërend van technische adviezen, tot boten die het wateroppervlak kunnen schoonvegen of barrières kunnen uitleggen. Veel van deze aanbiedingen zijn weken oud, de meeste worden nog beoordeeld, aldus een lijst op het departement van de staat. Eén daarvan is een aanbod van de Nederlandse overheid van vier schepen die de zee kunnen schoonvegen en gezamenlijk per dag meer dan 6 miljoen gallons oliewater processen. Het kostte de Amerikaanse overheid 7 weken om dit Nederlandse aanbod aan te nemen. http://www.google.com/hostednews/ap/article/ALeqM5gIXWYBTpLtSayJtg41LKXpxSxVPAD9GN1O480

Meer dan 20.000 vrijwilligers hebben zich aangemeld om op de stranden van Florida, Alabama en Mississippi de olie en teer op te ruimen, maar minder dan één op de zes is opgeroepen voor de voor sommige van de taken vereiste training.

Vele vissers die met hun schepen zouden kunnen worden ingezet bij het uitleggen van olieversperringen, zitten duimendraaiend aan de wal.

De San Francisco Examiner noemt op 2 juli het opruimen van de olie ‘pathetisch’. Olie spoelt niet-aflatend aan op het strand, af en toe verschijnt er een vrachtauto met een ploeg schoonmakers die in andere staten zijnß ingehuurd. Met schuivers en scheppen doen zij de olie in plastic zakken die naderhand wel, of niet worden opgehaald. De ploeg wacht vervolgens onder een tent tot de volgende opdracht. Hier en daar komen sheriffs langs om onder hen arrestaties te verrichten vanwege nog uitstaande vergrijpen. http://www.sfexaminer.com/opinion/columns/oped_contributors/Oil-spill-cleanup-is-a-mess–97635584.html

Soms lijkt de officiële tegenwerking een regelrechte klucht. Op 18 juni legde de Kustwacht, midden in hun opruimwerkzaamheden, een tiental boten stil… om te controleren of ze het juiste aantal zwemvesten en brandblussers aan boord hadden! Als veiligheid werkelijk de aanleiding hiertoe was, had men die natuurlijk ook gewoon kunnen uitdelen, in plaats van van alweer een oponthoud te creëren.

Alles dat moet worden gedaan om de olie te weerhouden de stranden te bereiken, moet eerst worden goedgekeurd door de bureaucratie van de EPA (Environmental Protection Agency), de OSHA (Occupational Safety and Health Administration), het legerkorps van de genie, de kustwacht en een serie lagere goden.

Het allergrootste schandaal betreft wel het tegenhouden van de olie voordat deze de kust bereikt. Een paar weken geleden, in de top van het toeristenseizoen, besloot de kustwacht dat het beter was om de olie te laten aanspoelen, en pas daarna op te ruimen.

Het gebrek aan vaartuigen die de oppervlakte kunnen schoonvegen wordt elke dag nijpender. Er zijn in de hele wereld geen versperringen genoeg te vinden om de aanstormende olie tegen te houden.

Om bij een volgende ramp adequater te kunnen reageren, heeft een presidentieel panel de opdracht om in de komende 6 maanden het advies in te winnen van experts op het gebied van regelgevende, technische, juridische, wetenschappelijke, en risicomanagement onderwerpen. Op 12 en 13 juli worden de bewoners aan de Golfkust gehoord… voor wat dat waard is. http://af.reuters.com/article/energyOilNews/idAFN0324780420100703

Geen pottenkijkers
Opvallend is ook hoe zowel de federale overheid, als BP iedereen zorgvuldig op afstand houdt. Een CNN-video bericht begin juli dat er zelfs een nieuwe regel is ingesteld: journalisten en fotografen moeten op een afstand van 65 voet (20 meter) blijven van alles dat met de ramp te maken heeft. De kustwacht mikte eerst op 300 voet (100m). Daarmee is het niet alleen onmogelijk om foto- of video-opnamen te maken van verwoeste natuur, met olie bedekte stranden, dieren en vogels, maar ook van de opruimacties en de daarbij betrokken manschappen, schepen en materieel. Overtreding levert en boete op van $40.000, en gevangenisstraf. http://naturalnews.tv/v.asp?v=203

Maar het zijn niet alleen de nieuwsmedia die worden weggehouden, ook milieubescherming organisaties, bewoners, vissers en zelfs hulpverleners worden geweerd. Dit is het gevolg van de les die de autoriteiten hebben getrokken uit de ramp met de Exxon Valdez op 24 maart 1989: te veel mensen zagen toen met eigen ogen en/of via gedetailleerde foto- en video-opnamen de ware desastreuze effecten van de olievervuiling op flora, fauna en ecologie. En dat is precies wat de overheid en de corporaties nu willen vermijden. Want, hoe dan ook, het boren moet doorgaan…

Journalist James Fox meldt dat BP speciale foto-ops organiseert. Nieuw gestort zand op vervuilde stranden moet de beperktheid van de schade verbeelden, en speciale opruimploegen moeten de bezoekers — milieuorganisaties, politici, etc. — overtuigen van BP’s goede bedoelingen. Zodra die zijn vertrokken, worden de werkers weer weggestuurd. (Episode 81.1, http://www.veritasshow.com/veritasplayer.html

Begin april 2010 zei Sarah Palin — gewezen gouverneur van Alaska, en ex-voorzitter van de Alaska Oil and Gas Conservation   Commission — dat er geen nieuwe technieken en geen nieuwe studies nodig zijn om naar olie te boren in de Golf van Mexico. Ze riep uit: “Let’s drill, baby, drill. Not stall, baby, stall!”

(Laten we boren, niet treuzelen). http://palingates.blogspot.com/2010/05/sarah-palin-drill-spill-why-not.html

Verregaande gebreken in veiligheidsbewaking
BP’s 52-pagina’s tellende exploratieplan uit 2009 voor de huidige Deepwater Horizon boring, gedeponeerd bij de federale Minerals Management Service (MMS), beweert herhaaldelijk dat ‘het onwaarschijnlijk is dat met de voorgestelde activiteiten, op of onder het zeeoppervlak, een ongeluk met een olie spill plaatsvindt’.

Nu blijkt echter dat de Deepwater Horizon geen beveiligende akoestische klep had. En volgens vijf verschillende bronnen ontbrak bovendien een ‘deep hole escape valve’. Waarom? Simpelweg een kwestie van geld: zodra deze laatstgenoemde veiligheidsklep, 2000 voet onder de zeebodem, in werking treedt, moet de boring worden gestaakt, en moet het hele boorproces elders opnieuw worden begonnen.

BP kreeg toestemming om te boren tot 18.000 voet onder de zeebodem; deze diepte staat dan ook steeds braaf vermeld op alle afbeeldingen..

BP kreeg een “categorical exclusion” van de National Environmental Policy Act: BP hoefde voor de Deepwater Horizon geen gedetailleerde milieuanalyse aan te leveren.

Natuurlijk is het Department of the Interior verantwoordelijk voor het afgeven van deze ontheffing. In ongefundeerde lichtzinnigheid achtte BP een spill ‘onwaarschijnlijk’, en àls die zou voorkomen, zou die niet groter zijn dan 4.600 vaten (ca. 7 miljoen liter), en niet significant zijn… http://www.businessinsider.com/

De Washington Post meldt dat de Amerikaanse overheid aan BP enkele vrijstellingen verleende voor de Deepwater Horizon, op basis van schattingen door BP van een ‘slechtste uitkomst scenario’ dat aanzienlijk rooskleuriger was dan de huidige ramp.

BP-official Richard Morrison verzette zich in een brief van 14 september 2009 tegen de plicht tot extra voorzorgsmaatregelen, met het argument dat “de huidige veiligheid- en milieustatistieken van de industrie laten zien dat de vrijwillige programma’s heel succesvol zijn geweest, en dat ook zullen blijven.”

De blowout preventer van de Deepwater Horizon, een instrument, doorslaggevend in de beveiliging van een aangeboorde oliebron, werd gebouwd op een druk te weerstaan vanuit de oliebron van 15.000 psi (pounds per square inch). De druk van de diepe onderwater oliereservoirs in de Golf van Mexico wordt geschat op tussen 15.000 en 30.000 psi… Op een bepaald moment zijn er schattingen dat de druk aan de bron rond de 70,000 psi ligt, en met de huidige technologie niet kan worden gestopt. Duidelijk is in elk geval dat de BOP van de Deepwater Horizon niet tegen zijn taak is opgewassen.

Let wel: De Amerikaanse overheid wist dat de blowout preventer van de Deepwater Horizon gebreken vertoont.

Een Transocean document uit 2001 stelt 260 ontwerpfouten vast die aanleiding zouden moeten zijn voor verwijdering van de blowout preventer. Een MMS-studie uit 2004 concludeerde dat standaard blowout preventers niet in staat zijn veel van de pijpen op een diepwater oliebron door te snijden. In 2009 schreef BP-ingenieur Mark Hafle in een intern rapport dat in een worst-case scenario, de druk door de Deepwater Horizon-leidingen heen zou kunnen breken. http://www.nola.com/news/gulf-oil-spill/index.ssf/2010/05/hammer-hearings-cg.html

Ondanks al deze waarschuwingen gebruikte BP de blowout preventer van Cameron International, een bijzonder slechte BOP. Een hoorzitting in de Senaat ontdekte dat de rig een dode batterij had in het blowout preventer controlepaneel. Daarnaast bleek dat een doorslaggevend onderdeel een waardeloze testversie was: een snij-instrument, niet krachtig genoeg om 10% van de boorpijpen door te snijden. http://www.businessinsider.com/bp-mistakes-2010-5#bp-knowingly-used-a-faulty-blow-out-preventer-5%23ixzz0t70J0DTc

De Huffington Post beschrijft hoe olie rig werker Mike Mason heeft gezien dat er tenminste 100 keer de hand werd gelicht met tests met de blowout preventer. Vaak waren werkers erbij als onderaannemers de tests simuleerden. “Soms verschoven ze hun vinger op de chart, zodat er maar 30 seconden lang werd gemeten, in plaats van vijf minuten.”

Een samenvatting van NOLA van de officiële bevindingen van 6 dagen hoorzittingen in de Senaat http://www.nola.com/news/gulf-oil-spill/index.ssf/2010/05/hammer-hearings-cg.html:

• In maart 2010 hdeden zich problemen voor met de well casing en de blowout preventer. http://www.nytimes.com/2010/05/27/us/27rig.html?_r=1
• Voordat de rig’s werkers een laatste cementplug bovenop de bron voorbereidden, zodat zij de exploratiebron konden verlaten en het oogsten van de rijkdom overlaten aan een ander team, moest een aantal tests plaatsvinden. BP besloot om er daarvan enkele over te slaan. In tenminste in één geval moest een Transocean medewerker erop aandringen om een druktest uit te voeren, door te zeggen dat hij zonder de test niet zou verdergaan.
• MMS-documenten laten zien dat het werk 6 weken achter lag op schema, een kostenpost voor BP van minstens $20 miljoen, uitgaande van Transocean’s leaseprijs van $ 533.000 per dag.
• In de uren voor de explosie waren er tal van aanwijzingen dat er iets niet goed ging. Vijftig minuten voordat de oliebron explodeerde, hadden stroomindicators aangegeven dat er meer vloeistof uit de bron kwam dan er werd ingepompt.
• Toen voor een ‘sheen test’, 41 minuten voor de explosie, de pomp was stilgelegd, bleef de bron stromen terwijl dat niet had moeten gebeuren; ook bleef de druk oplopen.
• 18 Minuten voor het fatale moment werd waargenomen dat de druk abnormaal was, de modder terugkwam, en de pomp stilviel. Personeel heeft geprobeerd mechanische ingrepen in gang te zetten, maar kort daarna namen de uitstroom en de druk dramatisch toe en even later explodeerde de boel.
• Na ‘onacceptabel resultaten’ in een negatieve druktest in de boorpijp, testten de werkers een ‘kill line’. Toen die was geopend, kwam daar een hoeveelheid vloeistof uit. De lijn werd afgesloten en de druk begon op te lopen tot 1400 psi. De kill lijn werd geopend en tot 0 psi teruggebracht, terwijl de druk op de boorpijp 1400 psi bleef. Op dit moment werd volgens de Senaatscommissie een fundamentele fout gemaakt, omdat deze gebeurtenissen signaal waren van ‘een zeer grote afwijking”.
• Het is overduidelijk dat BP geen ordentelijk reddingsplan had. Het duurde 40 uur om de bemanning aan wal te brengen. Werkers als Stephen Davis gaven afschuwelijke getuigenissen, en hebben Transocean inmiddels aangeklaagd. Het platformpersoneel kwam wel binnen een kwartier in de reddingboten van de rig terecht, maar het duurde 36 tot 40 uur voordat ze werden opgepikt door een van de vele schepen die al die tijd in de buurt waren. Davis vermoedt dat ze moedwillig werden uitgeput, zodat ze verklaringen zouden ondertekenen waarin ze zouden ontkennen gewond of beschadigd te zijn. ‘Deepwater’ zou wel eens de grootste letselschade zaak ooit kunnen zijn. http://www.businessinsider.com/stephen-david-transocean-2010-5
• BP maakte geen plannen voor een olie spill groter dan 20.000 vaten… De werkelijkheid laat zien dat BP’s veiligheidsmaatregelen absoluut zinloos waren.
• BP huurde het top olieservicebedrijf Schlumberger in om de sterkte van de cementvoeringen van de Deepwater Horizon oliebron te testen. De werkers werden elf uur voor de explosie weggestuurd, zonder dat de enige test was uitgevoerd die werkelijk de feitelijke sterkte van de oliebron afdichting kan bepalen. Een team en materieel voor een akoestische test stond van 18 tot 20 april standby, maar BP vroeg hen nooit om in actie te komen. De eigenaar van het platform, Transocean, geeft Halliburton, die de falende cementafsluitingen aanbracht, de schuld van de explosie. http://www.nola.com/news/gulf-oil-spill/index.ssf/2010/05/costly_time-consuming_test_of.html
• De Halliburton vertegenwoordiger Tim Probert gaf tijdens de verschillende commissie-vergaderingen in het Congres aan dat de tests om de cementwerkzaamheden van zijn bedrijf te toetsen, nooit waren uitgevoerd, en evenmin een derde test waarom BP had gevraagd, de zogeheten ‘cement bond log’. Dat is de enige test die de feitelijke effectiviteit kan bepalen van de verbinding tussen de cementbladen, de formatie en de omhulling zelf.

Direct na de explosie drukten verschillende medewerkers tevergeefs op de noodknop die de afsluiting van de olieleiding, de ‘blind shear ram’, moest activeren. Het was de eerste in een lange reeks van dramatische missers in de pogingen om de ramp en de gevolgen daarvan te beperken.

Missers… of kwade opzet?

Geklungel, gebroddel en mislukkingen – de tijdslijn

• 20 april       Alle bemanningsleden getuigen: geruime tijd voor de explosie viel alle elektriciteit   en verlichting uit.
• 20 april       Explosie op de Deepwater Horizon. De blind shear ram weigert dienst.
• 22 april       Het brandende platform kapseist en zinkt. De 5.000 voet lange leiding is even boven de zeebodem op twee plaatsen geknakt.
• 24 april       Op ongeveer een mijl onder de zeespiegel ontdekken robots twee leidinglekken.
• 25 april       De snelste manier om deze lekken te verhinderen olie te verliezen, is om de blowout preventer te activeren, een klep die de oliebron moet afsluiten. Herhaalde pogingen daartoe mislukken.
• 30 april       Een flexibele leiding wordt neergelaten om van onder af een oplosmiddel te sproeien in de uit het lek ontsnappende olie. Deze giftige chemische    substantie (Corexit), die normaal op de oppervlakte wordt gebruikt, moet de olie in partikels verdelen voordat deze de zeespiegel bereikt (fig. 1).
• 2/16 mei     Er worden twee boringen begonnen ter ontlasting van de beschadigde leiding (relief wells). Deze moeten, even boven het oliereservoir, onder de oceaanbodem op een diepte van 18.000 voet bijeenkomen in de oorspronkelijke boorleiding (fig.2). Wanneer één van de twee nieuwe leidingen de oorspronkelijke leiding ontmoet, dan moeten zware modder, gevolgd door cement, de olie verhinderen te lekken. Dit proces is pas in midden augustus gereed.
• 7 mei          BP construeert een vier verdiepingen hoge koepel, bedoeld om het grootste lek te bedwingen. Wanneer de koepel wordt neergelaten, ontdekt men dat de opening aan de bovenkant verstopt raakt met ijsdeeltjes van gas en water, waardoor hij kan gaan drijven. De koepel wordt tot nader order in de buurt van het lek op de zeebodem geparkeerd.
• 16 mei        Er wordt een mijl lange slang neergelaten in de gebroken opgaande pijpleiding om olie te leiden naar een schip 5.000 voet boven de oliebron.
• 19 mei        De EPA gelast BP om een minder giftig dispergeermiddel te gebruiken.
• 26 mei        BP probeert twee tactieken om de oliespuiter te stoppen, top kill en junk shot, experimentele oplossing nooit op 5.000 voet diepte getest… Bij ‘top kill’ wordt zware boorvloeistof naar de oliebron gepompt, tot het gewicht daarvan dat van de spuitkracht van de olie overtreft. In ‘junk shot’   injecteert men   objecten als golfballen die de blowout preventer — een aantal kleppen bovenop de oliebron — moeten verstoppen. De oliedruk is daarvoor echter veel te hoog.
• 31 mei        Na het falen van de top kill operatie zaagt men de kapotte leiding van de blowout preventer. Een 21-inch pijp wordt neergelaten en verbonden met de koepel die nog op de zeebodem staat geparkeerd. Deze wordt daarna over het uiteinde van de afgezaagde leiding op de blowout preventer heen geplaatst.
• 4 juni           Hoewel via deze nieuwe constructie enige olie naar een schip stroomt, blijft er olie lekken van onder de rand en door de open afsluiters bovenop de koepel. Methanol wordt onder de koepel gepompt om vorming van ijshydraten te voorkomen die de leiding naar boven kunnen blokkeren.
• 16 juni         Met het materieel dat was bedoeld voor het inspuiten van zware modder tijdens de mislukte ‘top kill’ procedure, verzamelt nu een nieuw systeem olie en gas direct van de blowout preventer. Dit wordt naar de oppervlakte gebracht op de Q4000, waar het wordt verbrand; de Q4000 heeft geen opslagmogelijkheden.

Een instructief filmpje van hoe de afsluiting wel goed kan gaan:

http://www.nytimes.com/interactive/2010/05/25/us/20100525-topkill-diagram.html

De spelers
Volgens advocatenkantoor The Young Firm zijn bij het olieplatform ‘Deepwater Horizon’ behalve BP de volgende spelers betrokken:

1. Transocean Ltd. – eigenaar en primaire operator van het olieplatform;
2. BP Plc. – project operator met een 65% belang in de boorput;
3. Anadarko Petroleum Corporation – 25% non-operating belang in de boorput;
4. Cameron International Corporation – leverancier van de blowout preventer die de boorput niet afdichtte op het moment van de ramp;
5. Halliburton Company – Verlener van een aantal diensten aan de boorput, waaronder het cement om de boorputwand te stabiliseren.

http://www.jonesactlaw.com/blog/who-is-responsible-for-the-deepwater-horizon-explosion.cfm

• Halliburton is de in 1919 opgericht toeleverancier van producten en diensten aan de energie-industrie; het bedrijf is inmiddels ook actief in de bouw en in militaire ondersteunende diensten. Halliburton’s ex-directeur Dick Cheney is de man die ons tijdens de Bush-regering 911 gaf, en onder wiens leiding allerhande anti-terroristen wetten tot stand kwamen, alsmede het Department of Homeland Security, het federaal excuus om iedere burger ter wereld te bespieden.
• Transocean Ltd. is ontstaan uit onder meer het in 1926 gestichte Danciger & Oil Refining Company in Louisiana, en de in 1947 opgerichte Souteastern Drilling Company (Sedco) in Texas. Het bedrijf is gespecialiseerd in gas- en olieboringen in diepe wateren.
• Anadarko Petroleum Corporation (sinds 1957) is historisch een subsidiair van de Panhandle Eastern Corporation (1928-1993) en is ‘s werelds grootste onafhankelijke olie- en gasexploitatie productiemaatschappij.
• Cameron International Corporation begon in 1833 als de Charles and Elias Cooper metaalgieterij. In 1869 produceert het bedrijf de Corliss stoommachine. In 1900 begeeft het bedrijf zich op het terrein van de productie van interne combustie machines met natuurlijk gas en verschuiven de activiteiten steeds meer richting machines en onderdelen voor de olie-industrie.

De ramp, de raadsels en de rariteiten
Net als bij 911, is er bij de ramp in de Golf van Mexico sprake van een reeks zeer merkwaardige ‘toevalligheden’:

• In de maand voor de explosie verkoopt BP-CEO Tony Hayward zijn bedrijfsaandelen. Kort daarna betaalt hij zijn landgoed in het Britse Kent af.
• Enkele weken voor de ramp dumpt Goldman Sachs 44% van haar BP-aandelen, (4.680.822 stuks) en verdient daarmee 266 miljoen dollar.
• Op 12 april 2010 koopt Halliburton de firma Boots & Coots: ‘s werelds grootste opruimer van olievervuiling, een bedrijf dat zich voorts bezighoudt met branden en explosies in gasbronnen en olie spill preventie. http://phx.corporate-ir.net/phoenix.zhtml?c=93906&p=irol-IRHome
• Enkele uren voor de Deepwater-explosie voerde het Bureau of Land Management een verrassingsinspectie uit. Een team van vier man wapperde met identificatie en kreeg moeiteloos toegang tot het gehele platform. Dit op zichzelf al uiterst verwonderlijk bezoek roept achteraf vele vragen op. Immers, vele andere olie platforms vlogen in de fik, brandden wekenlang, en bleven overeind…
• Obama stuurde samen met de DHS (Department of Homeland Security) 30 SWAT-teams naar de Golf om alle olieplatforms te controleren op naleving van de veiligheidsregels.
• BP huurt het ‘veiligheidsbedrijf’ Wackenhut, ook bekend als G4S, in om journalisten op afstand te houden en/of te arresteren wanneer zij proberen te spreken met opruimploegen of andere medewerkers. Wackenhut is een gewapende arm van de Bilderbergers.

Kort na de BP-ramp kondigt het Amerikaanse ministerie van binnenlandse zaken een moratorium af op nieuwe vergunningen voor boorprojecten in diepe wateren, en stopzetting van 33 exploratieboringen.

Op 23 juni verklaart Martin Feldman, rechter van US District Orleans, dit moratorium op nieuwe boringen nietig, omdat “de overheid simpelweg aanneemt dat, omdat één platform explodeert, de andere ook een dreigend gevaar vormen.” Feldman, die in 1983 werd aangesteld door Ronald Reagan, heeft aanzienlijke belangen in de olie- en gasindustrie, hij bezit onder meer zo’n 15.000 dollar aan Transocean-aandelen.

Het Witte Huis belooft onmiddelijk om tegen deze beslissing in hoger beroep te gaan.

In juni 2010 wordt BP-directeur Tony Hayward, die een puinhoop maakte van de opruimingsacties in de Golf van Mexico, vervangen door Bob Dudley. Deze neemt van Hayward ook de leiding over van de nieuwe Gulf Coast Restoration Organisation.

Maar er spelen meer vreemde zaken rondom de Deepwater Horizon:

• Van medewerkers van Halliburton wordt gezegd dat zij de oliebron niet correct hebben afgedicht (‘cementing’).
• De federale Minerals Management Service (MMS) verzuimde vanaf januari 2005 om aan boord van de Deepwater Horizon minstens 16 van de verplichte maandelijkse inspecties uit te voeren. Vanaf september 2001 bleef gemiddeld 25% van het aantal inspecties achterwege.
• Een Associated Press onderzoek laat zien dat het platform mocht opereren zonder veiligheidsdocumentatie voor precies die rampscenario’s die nu hebben plaatsgevonden. De MMS reguleert de olie-industrie, maar ontvangt daarvan ook miljarden in royalties…
• Op 16 juli 2002 werd het platform stilgelegd vanwege het niet uitvoeren van verplichte druktests op delen van de ‘blowout preventer’ — het apparaat dat wordt verondersteld het spuiten van olie te voorkomen wanneer de booroperaties misgaan.
• Op 19 september 2002 waren er opnieuw problemen of onregelmatigheden geconstateerd tijdens het testen van het blowout preventer systeem; in het boorrapport wordt echter geen melding gemaakt van herstelacties van deze problemen.
• Transocean CEO Steven Newman zegt begin mei 2010 tijdens zijn getuigenis in de Senaat dat de blowout preventer in 2005 was aangepast. http://abcnews.go.com/Business/wirestory?id=10661614&page=1

Nog meer gif, nog meer verspreiding
Een week na de ramp zette BP Corexit 9500 and Corexit® EC9527A in. Het bedrijf heeft daarvan miljoenen gallons besteld. Deze dispergeermiddelen, die BP nota bene zelf heeft mogen kiezen, zijn nooit getest, zeker niet voor het diepe onderwater gebruik dat nu plaatsvindt via een slang, neergelaten naast de lekkende olieleiding. Deze slang spuit van onderaf Corexit de ontsnappende oliestroom in.

Op 30 mei meldt CNN dat BP Corexit gebruikt om de ware omvang van de ramp te verbloemen. http://videocafe.crooksandliars.com/node/38073

Het is Evergreen Air die de sproeiactiviteiten uitvoert op het aardoppervlak. Het bedrijf is gelieerd aan de CIA, en wordt ook in verband gebracht met het ombouwen van vliegtuigen voor het verspreiden van giftige chemtrails. Evergreen is bovendien betrokken bij weermanipulatie, zo meldt de bedrijfswebsite.

Corexit is een surfactant, een op petroleum gebaseerde chemische stof, ook wel gedeodoriseerde kerosine genoemd. Door dit middel wordt de olievervuiling ‘opgelost’ doordat het de oliemassa in kleine partikels verdeelt; deze druppels zinken naar een lagere diepte. (waar ze onzichtbaar zijn voor lucht- en satellietfoto’s). Mother Jones meldt dat de producent van Corexit erkent dat er nooit toxiciteitstudies met het product zijn uitgevoerd. http://motherjones.com/blue-marble/2010/05/toxic-soup-gulf Wierd Koops meldt in een TU Delft studium generale op 31 mei dat de olie in de Golf een emulsie is (vandaar de oranje kleur, de olie bevat dan 80% water). Corexit werkt niet op een emulsie, en iedereen kan dus weten dat het sproeien zinloos is. http://collegerama.tudelft.nl/mediasite/Viewer/?peid=6a339b7f54c74cc5878249afb94f55c1

Wordt hier wellicht een heel ander doel gediend?

Toxicoloog William Sawyer gaat uitgebreid in op de risico’s die Corexit inhoudt voor mens en dier. “Verspreiden is iets heel anders dan opruimen”, benadrukt hij. http://www.care2.com/causes/environment/blog/dispersing-aint-cleaning/

Lees ook: DOSSIER: DE BP ramp in de Golf van Mexico – Deel 2 van 2

Auteur: Désirée L. Röver

Lees meer van Désirée L. Röver

Disclaimer