Het recht van de sterkste
In tijden van economische crises zijn er altijd verliezers, maar ook winnaars. In aantal zal de eerste groep veruit de laatste overtreffen. Het economisch Darwinisme laat immers alleen het recht van de sterkste toe. Zij die sterk zijn, willen er ook alles aan doen om dat te blijven. De macht van het zichzelf versterkende ego staat niet toe dat de eigen positie wordt ondergraven door andere ego’s. Daar het ego van één enkel mens zo’n economische machtspositie niet kan veroveren en behouden, heeft een groep van mensen de handen ineen geslagen, hun eigen ego’s opgeofferd aan een krachtiger groepsego en bepaald dat zij samen de sterkste zijn. Zij hebben daartoe verschillende redenen bedacht om dat voor zichzelf te rechtvaardigen, waaronder intellectuele en genetische superioriteit. Het groepsego hebben zij tot een voertuig gemaakt, door hun aanbidding van duistere krachten, voor het manifesteren van zoveel mogelijk duisternis op aarde en gebruiken de rest van de mensheid daarbij. Wat wij daar zelf aan kunnen veranderen hoop ik, door het inzichtelijk maken van een bepaald aspect van het machtsspel, aan het eind van dit artikel te kunnen benoemen.

Hoe die sterksten op die positie zijn gekomen is een historisch gegroeid gegeven. Door zich in de loop van de geschiedenis met veel list en bedrog te verzekeren van een toenemende macht, konden zij steeds meer invloed uitoefenen op volkeren en hun bestuurders. Uit hun kille zakelijke intellect en op basis van een groepsgericht instinctieve overlevingsdrang, is een berekenend plan ontsproten om via slinkse wegen tot een volledige wereldheerschappij te komen. Veel is er inmiddels over deze groep, hun ontstaan, hun doel en hun weg daar naar toe geschreven. Van een op de achtergrond opereren wordt hun strategie nu steeds meer getransformeerd tot een openlijk belijden van wat zij voorstaan. Met name sinds het begin van de huidige economische crisis wordt er door een toenemend aantal wereldleiders en vooraanstaande politici gesproken over een wereldregering, die een Nieuwe Wereld Orde (NWO) met één wereldmunt moet implementeren. De openheid die men nu betracht laat zien dat zij vol vertrouwen zijn aangaande het slagen van hun missie.

The Open Conspiracy
Dat het spreken over de NWO niet begonnen is in 1991 bij de toespraak voor de V.N. van de toenmalige Amerikaanse president H.W. Bush maakt het volgende duidelijk. Een belangrijke propagandist van de NWO leefde van 1866 tot 1946 en is beroemd geworden door de vele boeken die hij schreef. Eén van zijn bij het grote publiek bekendste boeken is War of the Worlds, dat later tot een hoorspel voor de Engelse radio werd bewerkt en tijdens de uitzending ervan velen in Engeland in paniek heeft gebracht. Zijn naam is H.G. Wells. Hij was een vooraanstaand lid van de Fabian Society, een elitaire club die veel invloed heeft gekregen in politieke kringen in Engeland en daarbuiten. (Zie mijn artikelen ‘Fabian Society en gedragswetenschap’ en ‘De religie van de Staat’)

Zijn boek ‘The Open Conspiracy: Blue Prints for a World Revolution’, is bij een minder groot publiek bekend en werd voornamelijk gelezen in kringen die zijn gedachtegoed steunden. Peter Myers schreef in zijn artikel H. G. Wells on The Open Conspiracy for World Government van mei 1999, dat werd bijgewerkt in november 2004, het volgende:

“H. G. Wells was in de twintigste eeuw een leidende figuur in het westen binnen de beweging die een Wereldregering voorstaat, die hij ook wel de Nieuwe Wereld Orde noemde. De eerste uitgave van zijn boek The Open Conspiracy werd gepubliceerd in 1928. De volgende uitgave van 1933 droeg geen uitgeversnaam, maar werd later opnieuw uitgebracht onder de titel ‘What Are We To Do With Our Lives?’. Wells was een kampioen van de onderdrukten, maar toch was zijn Nieuw Wereld Orde totalitair. Een militant rationalistisch atheïsme was één van de pijlers van zijn gedachtestelsel; Hij vond dat religieuze mensen mentaal minder ontwikkeld waren en dat daarom hun ideeën over hoe de wereld vormgegeven zou moeten worden niet van belang waren. Terwijl hij campagne aan het voeren was voor vrede – waarmee hij een wereldregering bedoelde – propageerde hij het gebruik van ieder noodzakelijk, ook gewelddadig, middel. Zijn systeem zou ten goede komen aan de slachtoffers van de Oude Orde, maar zou geleid worden door een elite, die zou trachten hun regering voor eeuwig te laten zijn door alle tegenstand en rivaliserende onderwijssystemen te onderdrukken. Hij steunde het communisme als een ideaal systeem, maar bekritiseerde de Sovjet Russische uitvoering er van. Zijn internationalisme is in wezen Trotskizisme in een verpakte vorm. De Britse Labourpartij, onder Tony Blair is erg door Wells’ gedachtegoed geïnspireerd. En het leidende Labour parlementslid Michael Foot heeft een nieuwe biografie van Wells  geschreven, (H.G.: The History of Mr Wells, Doubleday, London, 1995), waarin alle boeken genoemd worden die in dit artikel zijn besproken, maar vermijd te benoemen dat men een Wereldregering voorstaat en die term is ook niet opgenomen in de index van Foot’s boek. Foot, net als Wells zelf, geeft de indruk dat Wells een tegenstander was van het Sovjet Communisme, maar het zou treffender zijn te zeggen dat hij een tegenstander was van de Stalinistische factie maar Trotsky ondersteunde. In 1929, toen Stalin Trotsky uitwees uit de USSR, stuurden Wells en de (Fabian) Webbs, Trotsky een boodschap van ondersteuning (Dmitri Volkogonov, Trotsky: The Eternal Revolutionary, p. 321).” Bron: Zie hier.

In 1940 bracht Wells een boek uit met de titel ‘New World Order’, waarin hij uitlegt dat die NWO een mogelijkheid is en welke voordelen deze heeft.

Dat de NWO zich baseert op het in handen krijgen van voor de mens essentiële levensvoorwaarden blijkt al uit bovenstaand citaat. Voor een totale beheersing van de mensheid op innerlijk niveau zijn de controle over onderwijs en de menselijk religieuze behoeften van belang. Van nog groter belang is de controle over de economie en alles wat daar mee te maken heeft. De economie voorziet immers in de fundamentele levensbehoeften van de mens op materieel niveau. Wanneer men die totaal beheerst dan kan men de mensheid beheersen, is de achterliggende gedachte. De historisch gegroeide sociale verhoudingen tussen een kleine elitaire adellijke bovenlaag en een uit te buiten grote maatschappelijke onderlaag, is vanaf het midden van de twintigste eeuw sterk verandert door het ontstaan van een snel groter wordende sociaal/economische middenklasse.

Feminisme?
Het door diezelfde NWO geïnitieerde feminisme droeg er vanaf de jaren ’60 en ’70 aan bij dat door de economische gelijkberechtiging van de vrouw, een nog groter leger aan loonslaven en belastingmelkkoeien ontstond. Waar meer verdiend wordt, dus meer welvaart ontstaat, valt meer uit te melken. Die grotere gelijkberechtiging van de vrouw heeft bij velen van hen de sterke behoefte en vaak bij alleenstaande moeders de noodzaak doen ontstaan om deel uit te willen/moeten maken van het economisch vampiersysteem. Dat deze behoefte .c.q opgedrongen noodzaak ten koste ging van de veilige opvoedsfeer voor kinderen in een thuissituatie, was door de NWO-beleidsmakers ingecalculeerd. De meest veilige sfeer voor een kind om op aarde te wennen moest ook onder controle van de staat komen. Want juist daardoor kreeg zij de gelegenheid om op nog jongere leeftijd dan die voor de leerplicht geldt, kinderen binnen door de staat gecontroleerde opvangprogramma’s in crèches te  plaatsen.

Gemanipuleerde economische ontwikkelingen zijn dus gebruikt om ook die veilige thuissfeer te ontmantelen en opgroeiende kinderen al zo jong mogelijk te ontheemden. Verdeel en heers achter de voordeur. Hiermee wil ik niet zeggen dat de strijd voor gelijkberechtiging van de vrouw een foute zaak is. Integendeel, het feit dat er voor gestreden moest worden is op zich al triest genoeg. Maar binnen de moderne economische kaders wordt iedere vrijmakende impuls in de mensheid bijna instant overgenomen door tegenkrachten, die het omvormen tot een tegendeel van waar die oorspronkelijke impuls voor stond. Dus afhankelijk makend. Want zeg nu zelf, heeft de vrouwenemancipatie vrouwen  werkelijk vrij gemaakt of tot kopieën van de mannelijke loonslaaf? En zeg nu zelf, heeft de seksuele revolutie de menselijke vrijheid op seksueel gebied werkelijk vormgegeven, of tot een alleen hunkeren naar de lichamelijke daad gedegradeerd? Beide impulsen werden economisch te gelde gemaakt, de laatste onder andere door de pornoficatie van de samenleving. Net zoals nu de impuls tot een individueel  vrije spirituele beleving ook economisch te gelde wordt gemaakt in de spirituele New Age-supermarkt.

Welvaartsoverdracht
Van de kale kippen in de maatschappelijke onderlaag valt niets te plukken, je kunt er hooguit voor zorgen dat ze kaal blijven. Maar bij de groeiende middenklasse echter, viel nog heel veel te halen. Het is juist één van de bedoelingen van de nog steeds voortwoekerende economische crisis dat de vele kleinere zelfstandigen, ondernemingen en beleggers leeggezogen worden. Daarnaast zijn er vele miljarden wereldwijd in de zogenaamd in moeilijkheden verkerende banken gepompt. Deze hebben dat mogen incasseren zonder dat zij over de besteding daarvan ook maar enige verantwoording hoeven af te leggen. Deze miljarden zijn van virtuele geldbomen geplukt. Dus in feite zijn ze gebakken lucht,  net als het grootste deel van het tegenwoordige geld.

Het spel dat zo is gespeeld, draagt er echter wel aan toe bij dat de grootste welvaartsoverdracht ooit plaatsvindt. De aan de banken geschonken loze miljarden komen uiteindelijk ten laste van de staat en laten de overal al torenhoog zijnde staatsschulden nog verder stijgen. Money as debt. Uiteindelijk zal dit ten laste komen van het financiële melkvee binnen de economische dictatuur waarin wij leven. Ten laste van ons dus. Door middel van belastingverhogingen of nog meer verschillende belastingen, prijsverhogingen, sociale premieverhogingen en uitblijvende overeenkomstige salarisverhogingen wordt deze welvaartsoverdracht, een mooi woord voor gelegaliseerde roof, vormgegeven. Kritische financieel deskundigen spreken over de grootste georganiseerde roof in de menselijke geschiedenis. Het heeft de economische vampiers een paar eeuwen aan voorwerk gekost, maar daar hebben ze dan ook iets voor teruggekregen.

Vuil spel
Dit spel is met name door die arme in moeilijkheden verkerende banken zo knap gespeeld, dat velen pas door zullen hebben wat er gebeurd nadat het al te laat is. Na een intensief  mindcontroll-programma via de media met hoog opgeblazen crisisverhalen sinds het najaar van 2008, werd ons in de zomer van 2009 ineens weer voorgehouden dat het allemaal wel meeviel en het eind van de crisis in zicht zou zijn. De beursen deden daar vrolijk in mee door hun indexcijfers weer te laten stijgen. Daarmee wilde men nog weer nieuwe kleinere beleggers aantrekken. Er moet immers gemolken worden. De wat realistischer deskundigen geven echter aan, dat de grote klap nog moet komen. Dit  omdat die enorme schuldenlast wereldwijd niet meer te dragen is en het gehele systeem aan zijn eigen ziek zijn ten onder zal gaan. In mijn beleving is de huidige economie een bijzonder agressief kankergezwel, dat het mensheidorganisme van binnenuit kapot woekert. Dus niet de mensheid is een kankergezwel, zoals sommigen zeggen, maar haar totaal doorgeschoten egocentrische hebzucht. Ghandi zei: “Er is genoeg voor ieders behoeften, maar te weinig voor ieders hebzucht”.Ik voel dat hij daarin gelijk heeft gehad.

Het vuile spel van de banken in deze tijd wordt door een groeiende groep mensen doorzien. Het internet maakt het gemakkelijk om zelf op onderzoek te gaan, informatie te verzamelen en je eigen conclusies te trekken. Het vraagt enige tijd- en energie-investering, maar als je echt wilt weten hoe men het spel speelt dan is het zeker die investering waard. Mijn onderzoek heeft me laten zien dat de bankenwereld, net als de gehele economie tot een complex en ondoorzichtig netwerk is gemaakt. Zoals ik in mijn artikel van november 2007 ‘Als de dollar valt, vallen wij dan mee?’ al beschreef, is dit complex maken van belangrijke zaken vooral bedoeld om de leek zand in de ogen te strooien. De leek moet vooral het gevoel krijgen het niet te snappen, want daarmee zal hij bewondering hebben voor hen (de deskundigen) die het wel snappen. Die deskundigen zijn daarmee een soort van priesters in het geldgeloof-systeem.

Geïntegreerd netwerk
Het bankwezen bestaat uit een netwerk van vele banken, die elkaars concurrenten lijken te zijn. Op de achtergrond echter blijken ze door onzichtbare draden met elkaar verbonden te zijn. En niet alleen door het uitwisselen van financiële producten. Ze ontmoeten elkaar nogal eens op een Bilderbergborrel. De diversiteit is de laatste tijd nogal minder geworden, doordat ze middels megafusies meer en meer samenvloeien. Uiteindelijk blijven er een paar over die daardoor groter en sterker worden op het illusionaire vrije marktveld, waar concurrentie oorspronkelijk bedoeld zou zijn voor kwaliteitsverbetering van de aangeboden producten. Neem je echter een kijkje achter de schermen, voor zover dat mogelijk is, dan zie je dezelfde namen steeds weer terugkeren. Klik hier maar eens om te zien hoe keurig in kaart is gebracht wie er bij het Amerikaanse bankenstelsel zijn betrokken. De weergegeven overzichtskaarten laten ook zien hoe het bankwezen verknoopt is met grote Amerikaanse bedrijven. Via, via lopen die draden als een spinnenweb naar het centrum van Londen en de Bank of England. De grote vette spin die van daaruit zijn te verschalken prooien observeert is de baas van de Rothschild-dynastie. Deze dynastie heeft er door de eeuwen heen hard aan gewerkt om de oppermachtigste bankiersfamilie te worden. Hetgeen ze aardig is gelukt. Door leden van de eigen familie op belangrijke financiële posten in Europa en de V.S. te plaatsen verzekerden zij zich van een toenemende invloed. De Rothschilds waren ook de financiers van Adam Weishapt en zijn Illuminati, wiens droom het was om een wereldimperium te helpen bouwen met zijn Orde der ‘Verlichten’.

Toen de economie ingewikkelder werd gemaakt en het bankwezen daar een afspiegeling van werd, was het voor de Rothschilds noodzakelijk om buiten de eigen familielijnen naar meerdere stromannen te gaan kijken. Die vonden ze in diverse families, waarvan die eigen banken gingen opzetten. Het zijn de bekende namen binnen het Amerikaanse Federal Reserve System. Op het eerste kaartje kun je dit zien. De bloedlijnen tussen deze ‘intellectueel en genetisch superieure’ families werden vermengd door huwelijken en kroost verwekking.

Vanuit de wortels groeit de boom
De familie Rothschild die het financiële centrum van de wereld The London City beheert, met een eigen wetgeving en onafhankelijk van de rest van het Britse imperium, laat in de moderne economie haar tentakels met name werkzaam zijn bij het adviseren van grote financiële projecten zoals overnames in het bedrijfsleven en de bankenwereld. Voor het oog alleenstaand en onder eigen naam opererend, maar in werkelijkheid hebben ze hun slijmerige vangarmen op alle belangrijke posten bij ‘concurrerende’ banken. Zij zetten zo hun hele netwerk van agentschappen in, die in naam en juridische vorm zelfstandig lijken te zijn. Maar voor de kenners van de kartels op de achtergrond is overduidelijk dat zij allemaal dezelfde baas dienen.

Zo is J.P. Morgan een welbekende naam in hoge financiële kringen. Deze heeft de Amerikaanse telefoonmaatschappij AT&T opgericht. In het eerste kaartje met een weergave van wie de Amerikaanse Federal Reserve beheren, dat via de eerder gegeven link te zien is, staat J.P. Morgan bovenaan de lijst bijna direct onder Rothschild himself. Deze financiële grootmeester adviseert evenals Rothschild, banken en bedrijven bij overnames. Dat zij dat niet voor niets doen moge helder zijn. Nu is er nog een adviseur die iets verder op de lijst verschijnt met de naam Morgan, namelijk Morgan Stanley. Deze is voortgekomen uit het concern van J.P. Morgan. De boom heeft vele takken, maar dezelfde stam en wortels. De vruchten er van, die als rijpe appels op de grond vallen, mogen wij naar kijken maar niet eten. Hoe wrang is het om iedere maand op je loonafschrift één derde van je loon als belastingen en premies in de melkmachine te zien verdwijnen. De wortels van de Moneymastersboom hebben de eigenaardige kwaliteit om alle gevallen vruchten naar zich toe te trekken en zich daarmee vet en vol te vreten.

Eten van twee walletjes
Door een heel breed op de achtergrond verbonden netwerk te scheppen, heeft men de mogelijkheid om werkelijk overal een vinger, zeg maar een hele hand, in de pap te krijgen van de wereldeconomie. Alle belangrijke economische activiteiten, waarbij fusies en overnames de laatste twintig jaar de pan uitrezen, worden door dit netwerk geregisseerd. Kijk bijvoorbeeld eens naar het volgende overzicht van de tien belangrijkste overnames in de laatste vijf jaar in Engeland uit 2005. Daar staan netjes de adviseurs bij vermeld die de koper en het overgenomen concern hebben ingehuurd om hen terzijde te staan bij het onderhandelingsproces. Zie hier. Hetzelfde geldt ten aanzien van internationale zakelijke transacties. Zie hier een zelfde soort lijst van de grootste Europese transacties in de laatste vijf jaar, eveneens uit 2005. Bij beide partijen zijn veelal stromannen van of soms Rothschild zelf betrokken. Soms gaat het zelfs zo ver dat één adviseur beide partijen tegelijkertijd van dienst is. Daarmee hebben ze het gehele proces volledig in de hand en spinnen er zelf het meeste garen bij. Een waar dubbelspel, zoals we dat inmiddels van de Rothschilds wel kennen. Bij overnames speelt het eisenpakket van aandeelhouders vaak een grote rol. Maar ook binnen de aandeelhouderskringen zijn de tentakels van de Moneymasters aanwezig.

Uit het dubbelspel blijkt de welbekende Rothschild-tactiek van het steunen van beide partijen, zoals ze dat ook doen bij  hun voortdurende oorlogshitserei. Schep vijandsbeelden, steun beide partijen  financieel en militair, train ze beide, zodat de overwinning maar aan één partij zal toekomen. Namelijk hun eigen egocentrische groepsbelang. Het is een bijzonder doortrapt dubbelspel waarbij de gehele wereldbevolking tot inzet is gemaakt. Want werkelijk alle fundamentele levensbehoeften van de mens zijn inmiddels koopwaar geworden op het financiële speelveld van de Moneymasters.

Op de eerder aangegeven adviseurlijst prijkt ook de naam van Cazenove. Dit lijkt qua naam een Italiaans bedrijf te zijn, maar is een sinds 1823 bestaand Engels bankiershuis. Volgens de Wikipedia, zie hier, is bekend dat dit financieel instituut de raadgever is van de Queen of England bij haar beleggingen, hoewel het door het instituut zelf wordt ontkend. In 2004 is Cazenove in Engeland een joint venture aangegaan met J.P. Morgan en schuimt sindsdien de zakelijke markt af onder de naam J.P. Morgan Cazenove, maar opereert ook nog onder eigen naam.

Hoe het spel gespeeld wordt liet J.P. Morgan zien, die in 2007 in eerste instantie samen met Goldman Sachs de ING-bank probeerde te verleiden met een advies om ABN Amro op te kopen. Toen dat niet lukte, kwam haar Engelse kloon J.P.  Morgan Cazenove in het geweer om de Engelse bank Barclays te bewerken om die klus op zich te nemen en vervolgens die bank als agent/makelaar terzijde te staan bij de onderhandelingen. Volgens het online financiële magazine www.efinancialnews.com schijnen investeringsbanken te mogen opereren als agent/makelaar voor de ene partij en als adviseur voor de andere, zonder dat men daarbij uitgaat van belangenverstrengeling. Tja, wat is moreel bewustzijn? Hier mag uit blijken dat de financiële giganten hun eigen wetten schrijven en zich zeker niet de wet voor laten schrijven door anderen. Zij hebben immers posities weten te veroveren waarop ze dat kunnen doen. Tenminste, zolang wij hen de ruimte geven om dat te doen.

Vol vreten uit dezelfde ruif
Op de zakelijke markt is het goed eten. Het betreft hier hoogwaardig voedsel, dat sappig en voedzaam is. De waanzinnige bedragen die over en weer gaan, belanden echter veelal vanuit de vestzak in de broekzak onder de bolle volgevreten buiken. De business waar deze financiële Holle Bolle Gijzen op deze manier hun onverzadigbare buiken mee volvreten noemt men investment banking. Hetgeen men investeert is tijd en energie en wat het oplevert is miljoenen of vaak miljarden aan valuta. Dit alles ten koste van de instituten of  concerns die men adviseert. Op deze wijze blijkt het adviesspel bij fusies van met name banken, de biedingen en rivaliserende biedingen van zogenaamde concurrenten bij een overname, één groot circus te zijn om de ogenschijnlijk rivaliserende adviseurs aan zo hoog mogelijke bonussen te helpen. Anders gezegd, hun opdrachtgevers zo goed mogelijk financieel leeg te zuigen. Daarbij de betrokken meewerkende topmanagers vet te belonen. Het is dan ook niet voor niets dat bijna na iedere overname er een grondige reorganisatie plaatsvindt, met bijbehorende geldverslindende organisatieadviesbureaus. Ook advocaten en notarissen prikken nog graag een vorkje mee uit deze welgevulde miljardenruif. Waarna het er altijd op neerkomt dat er steevast bezuinigd moet worden binnen het betrokken concern en er duizenden werknemers op straat worden geschopt. Hetzelfde smerige spel heb ik bij mijn werkgevers in de GGZ gezien, zonder weliswaar die massaontslagen. Zie mijn vorige artikel ‘GGZ speelt met vuur’.

Voorbeeld ABN Amro
In 2007 speelde het bovengenoemde spel zich dus af met ABN Amro als lijdend voorwerp. Sowieso een bank met een schimmig verleden. Het is voortgekomen uit de Nederlandse Handels Maatschappij die door Koning Willem I als melkmachine werd geïnstalleerd ter melking van de Nederlandse bevolking. Volgens hardnekkige geruchten en door de RVD ontkent, heeft Koningin Beatrix aandelen in ABN Amro. Dit is een historisch gegroeid gegeven voortvloeiend uit een door diezelfde Willem I ingesteld erfrecht, waarmee hij de economische belangen van zijn nazaten wilde veiligstellen en waar Bilderberg-Bea nu nog haar zoete vruchten van plukt..

Na het ING-debacle zou ABN Amro in eerste instantie samengaan met de Engelse bank Barclays. Bij de overnamegesprekken was een achttal adviserende investeringsbanken betrokken. Waarom zoveel? Met de overname was een bedrag van 67 miljard euries verbonden. Binnen de aandeelhoudersclub vond er toen een vreemd spel plaats, waarbij één aandeelhouder, die slechts 2 procent van de aandelen beheerde, de overname wilde blokkeren. Deze heet The Children’s Investment Fund (TCI). Google daar maar eens op en zie wat voor vreemde geldwereld daar weer achter zit. In een artikel op de eerder genoemde site www.efinancialnews.com wordt hierop ingegaan. Het is natuurlijk heel vreemd dat zo een kleine aandeelhouder zo´n machtspositie kan innemen. Want uiteindelijk is de deal met Barclays  niet doorgegaan. Welk belang had J.P. Morgan (dus Rothschild) hierbij en hoe werd de rest van de aandeelhouders bewerkt, die immers alleen maar aan de vergroting van hun eigen vermogen denken? TCI bleek niet alleen te staan. De toenmalige topman Rijkman Groenink zei in het eerder genoemde artikel, dat waarschijnlijk een grotere groep aandeelhouders met meer dan 15 procent aandelen in handen TCI steunde. Uiteindelijk bleek dat 68 procent te zijn. Waardoor het mogelijk werd om met een tegenbod te komen. Het heeft voor tumultueuze taferelen gezorgd op de aandeelhoudersvergadering van de ABN waar over deze deal gestemd moest worden. Volgens de Times Online moest zelfs de voorzitter van een aandeelhoudersvereniging door veiligheidspersoneel worden afgevoerd, wegens het bestormen van het podium waarop de directie zat.

Kijken we hierbij naar het bankiergoden-pantheon dat de twee partijen terzijde stond dan blijkt hoe het dubbelspel gespeeld wordt. Bij Barclays waren de adviseurs Credit Suisse, Deutsche Bank en Lazard en J.P. Morgan Cazanove als agent/makelaar betrokken. Bekijk het eerder genoemde kaartje van de oorspronkelijke Federal Reserve maar eens om te zien waar Lazard staat. ABN Amro nam Morgan Stanley, UBS, Rothschild en Lehman Brothers in dienst als adviseurs. Een mooi stelletje graaiers bij elkaar. Wat zij aan deze mislukte deal voor hun ‘dienstverlening’ hebben overgehouden is de vraag.

De rebellerende houding van TCI deed de deal met Barclays dus mislukken, met het gevolg dat de weg vrij werd gemaakt voor een andere deal. De andere groep van kopers had de onderhandelingen met Barclays nauwlettend gevolgd en kwam met een tegenbod. Dit was een consortium van drie banken, te weten Royal Bank of Scotland (RBS), de Spaanse Banco Santander en de later bijna ter ziele gegane Belgische Fortis. De vele financiële schandalen die na deze zeer omstreden megaovername zowel bij Fortis en RBS, als bij ABN Amro zelf naar boven kwamen drijven, maar die werden geweten aan de daarna ontstane economische crisis, zijn symptomatisch voor het verziekte systeem waarin wij leven. Ook de zogenaamd noodzakelijk geachte massaontslagen dienden zich hierbij weer aan. RBS liet weten in het kader van de kredietcrisis 7000 mensen te moeten ontslaan. Zo heeft iedere crisis toch ook weer zijn voordeel voor hen die deze weten te misbruiken.

Bonussen
Als we dan berichten lezen over vette bonussen die ondanks het negatieve economische klimaat toch worden uitgekeerd, dan blijkt de financiële melkmachine weer op volle toeren te draaien. Na de overname van ABN Amro ging topman Rijkman Groenink met ontslag. Hij kreeg een vertrekpremie mee van 22 maandsalarissen ter waarde van 4.3 miljoen euries. Daarnaast mocht hij zijn opgebouwde aandelenportefeuille verzilveren ter waarde van ruim 20 miljoen euries. Voor de geleverde diensten aan ABN Amro kregen de adviseurs bij deze deal, UBS, Morgan Stanley en Goldman Sachs 100 miljoen euro. (Bron: Zie hier.) De opvolger van Rijkman Groernink, Jan Peter Schmittmann, nam bij zijn ontslag in december 2008 geen genoegen met zijn vertrekpremie van 2,4 miljoen euro, gelijk aan zijn jaarsalaris over 2007 inclusief bonussen. Hij ging naar de rechter en beriep zich op andere gemaakte afspraken rond zijn vertrek. Hij zei daarbij recht te hebben op 18,2 miljoen euro, maar wilde de hand wel over zijn hart strijken in het kader van de crisis en de maatschappelijke onrust rond het bonusbeleid van topmanagers. Hij nam daarom uiteindelijk genoegen met de 8 miljoen, die de rechter hem toewees. Het is gebleken door uitspraken van de rechter in het vonnis, dat de De Nederlandse Bank (DNB) eind 2007 invloed had uitgeoefend op de afspraken rond vertrekpremies van Schmittmann. Zie hier. Deze hingen samen met de eerder opgestelde voorwaarden rond de overname van ABN Amro door de drie eerder genoemde banken, met name die met de RBS. Ach ja, zo helpen de Old Boys elkaar en wordt onze rechtstaat weer duidelijk bevestigd als zijnde een winstgevende bananenrepubliek.

Zowel Rijkman Groenink als Maurice Lippens van Fortis waren in 2002 bij de Bilderbergconferentie in Chantilly, V.S. Lippens was ook weer aanwezig bij de Bilderbergers in 2006 in Ottawa, Canada. De connecties zijn wel duidelijk, lijkt mij.

Op 29 juni werd bekend gemaakt dat een voormalig financieel directeur, die de rechterhand was van Rijkman Groenink gedurende de voornoemde overname, dood werd aangetroffen in de bossen vlakbij zijn Engelse woonplaats. Hij was al enkele dagen vermist. De officiële lezing van de politie was dat hij suïcide zou hebben gepleegd en al een tijdje depressief was in verband met het verliezen van zijn baan. Bron: Zie hier. Ik laat het aan een ieder over om zelf te beoordelen of dit geloofwaardig overkomt.

Waar gaan de hazen heen?
Maar er is meer dat duidelijk maakt in welke richting de hazen lopen. Tot december 2007 nam ABN Amro deel aan een joint venture met Rothschild op het gebied van aandelenemissies. Ineens bleek die samenwerking, na tien jaar te hebben geduurd, niet meer te voldoen. Laat dit nu net gebeuren na de overname door onder andere Royal Bank of Scotland. Deze kwam na de overname, mede geholpen door de zogenaamde crisis, in de problemen en werd voor het grootste deel door de Britse regering  genationaliseerd, dus in handen van de staat genomen. (Bron: Zie hier.) Zoals Wouter Bos het teruggekochte ABN Amro-deel van Fortis ook heeft genationaliseerd. Op 24 februari 2009 meldde Trouw dat RBS de nieuwe huisbankier van het Nederlandse Rijk is geworden. Het zal daarbij gebruik maken van het ABN Amro-netwerk dat RBS door de overname heeft verworven. (Bron: Zie hier) Wie beheert ook alweer RBS en wie beheert ook alweer de Britse regering? Rothschild dus!!! Mijn  conclusie: Rothschild beheert nu officieel en ‘legitiem’ de Nederlandse staatskas!!! Ingenious isn’t it? Wat dit hele verhaal duidelijk maakt is dat de georkestreerde bankencrisis een voorwendsel is geweest voor Rotschild c.s. om op een zo gemakkelijk en legitiem mogelijke manier wereldwijd de geldstromen van staten te kunnen beheersen en controleren. Daarbij haal ik de inmiddels al grijs geciteerde uitspraak van de grondlegger van de Rothschild-dynastie maar weer eens van stal.

“Sta me toe het geld van een natie in omloop te brengen en te controleren,

en het kan me niet schelen wie er de wetten schrijft.”
Amschel Mayer Rothschild (geboren als A.M. Bauer, 1773-1855)

Je kunt er gerust van uit gaan, dat de verschuivingen in de bankenwereld in andere landen hetzelfde doel dient  Dit bankenverhaal c.q. de grootste financiële roof uit de geschiedenis was een cruciale stap in de NWO-agenda. Waar worden die beslissingen betreffende de volgende te nemen stappen in de NWO-agenda jaarlijks genomen? Juist ja, op de Bilderbergconferenties. Laat nu de Bilderberg hotelketen sinds 2004 in handen zijn van Rothschild’s stromanbank Goldman Sachs. En daarmee is min of meer de Bilderbergcirkel rond, die sinds 1954 bij de eerste bijeenkomst in Oosterbeek werd begonnen.

Goldman Sachs is de laatste jaren behoorlijk in opspraak geraakt. Zie de hieronder weergegeven  greep uit headlines met betrekking tot deze liegende en bedriegende melkmachine.

- Goldman Sachs doet aan pumpen en dumpen. Bron: Zie hier.

- Goldman Sachs als bron van alle kwaad. Bron: Zie hier.

- Goldman Sachs opnieuw in opspraak. Bron: Zie hier.

- Goldman Sachs gaat dit jaar record-bonussen betalen. Bron: Zie hier.

- Goldman Sachs neemt intrek in nieuw gebouw. Bron: Zie hier.

- Minister belde 24 keer in week met Goldman Sachs. Bron: Zie hier.

Goldman Sachs spant dus in vele opzichten de kroon. Daarbij zal zij zich bij de aankoop van de Bilderberg hotels in 2004, herkend hebben in het logo van die keten.  

Om na alle crisisverhalen, reddingsplannen voor banken en de rest van al die onzin nog maar even duidelijk te maken hoe de hazen werkelijk lopen, volgt hieronder een stukje uit de Volkskrant van 7 augustus 2009.

Banken verrassen met kloeke winst

ACHTERGROND, Van onze verslaggevers Frank van Alphen, Robert Giebels
Gepubliceerd op 07 augustus 2009 18:17, bijgewerkt op 8 augustus 2009 09:42

Amsterdam -

Geld is goedkoop en de concurrentie is uitgedund. Banken die de crisis hebben overleefd, verdienen bakken met geld. Aandeelhouders en de top profiteren. Belastingbetalers en toezichthouders hebben het nakijken. Bron: Zie hier.

Nou beste lezer, dit was het zoveelste NWO komplottersverhaal. Ik hoop dat het enigszins verhelderend is geweest. Maar dan komt nu het belangrijkste. Wat ga jij hier zelf mee doen? Wat ga jij in je eigen leven en gewoontepatronen veranderen, om de macht van dit soort zieke geesten over jouw leven terug te nemen? Verwacht je van mij nu een oplossend antwoord? Kijk in ieder geval eens kritisch naar jezelf en hoe jij je leven inricht, hoe je met jezelf en dus anderen omgaat, hoe je met je natuurlijke omgeving omgaat, hoe je koop- en eetgedrag is. Daar liggen de mogelijkheden tot verandering. Wanneer je dit eenmaal bent begonnen, dan krijg je innerlijk ruimte voor nieuwe creatieve ideeën, die je samen met anderen ten uitvoer kunt brengen. Laat in ieder geval je hart spreken. Want als er één ding ontbreekt aan het NWO-verhaal is dat, leven vanuit het hart. Die hartekwaliteit draagt een verenigende kracht in zich, die anderen aantrekt die op dezelfde golflengte werkzaam zijn. Ga aan positieve alternatieven bouwen, door er zelf één te starten of je te voegen bij één dat al gaande is. Er vindt momenteel een enorme aaneensluiting van verschillende vernieuwend georiënteerde netwerken plaats. Waarvan ik hoop dat ze sterker zal zijn dat het netwerk van de financiële melkers. Zorg dat je daar deel vanuit gaat maken. Leef vooral je leven vanuit jezelf. Dan ben je op je mooist en op je krachtigst.

In Licht en Liefde

Auteur: Arend Zeevat

Lees meer van Arend Zeevat

Disclaimer