Een hoofdprincipe van democratie is vrijheid van keuze. We kunnen onze politieke partij kiezen, onze religie en het voedsel dat we eten, maar dit schijnt niet het geval te zijn wanneer het aan komt op onze medische keuzes en onze vrijheden om ze te maken. De onderliggende fundering waarop het gehele vaccinatieprogramma berust is dat er bewezen is dat ze veilig en effectief zijn. En wel zozeer dat indien personen verkiezen niet te worden gevaccineerd ze bekritiseerd worden vanwege het maken van onverantwoordelijke en onwetenschappelijke keuzes die niet alleen henzelf averechts beïnvloeden, maar er ook de oorzaak van zouden kunnen zijn dat anderen – medewerkers, familie en klasgenoten – geïnfecteerd worden met de pathogenen die hun lichaam huisvesten.

De US Public Health Service en haar diverse instanties – de FDA, CDC, NIAID, NIH en CBER – houden toezicht op de verspreiding van informatie en het opstellen van vaccinatieprogramma’s, zowel vrijwillige als verplichte. Deze federale instanties zijn het leidende licht voor de primaire informatie en bronnen verschaft aan toezichtcommissies van het Congres en medische beroepsorganisaties, zoals de American Medical association (AMA) en de National Academy of Sciences. Van daar druppelen informatie en hulpmiddelen neer naar de diverse state health commissioners [hoofden van de staatsgezondheidsdienst], die dan informatie aanbieden aan plaatselijke geozndheidsbeambten op staatsniveau. Bovendien verschaffen ze de lokale media verslagen over pathogene gezondheidsdreigingen en nieuwe wetenschappelijke doorbraken omtrent vaccins. Op fedraal niveau zijn geozndheidsinstanties verantwoordelijk voor het doen van oorspronkelijk onderzoek, of het uitbesteden van onderzoekdsinitiatieven aan universiteiten en farmaceutische bedrijven. Vaak werken zowel de overheid als de particuliere vaccinmakers in associatie [partnerschap]. Een voorzichtige schatting is dat er uiteindelijk duizenden personen zijn die beleidsbeslissingen maken in onz vaccinindustrieel complex. Als gevolgdaarvan heeft de mainstream media het standpunt ingenomen dat hoe het officiële woord over een vaccin ook is, het zonder tegenspraak is. Het wordt een dogma. Diegenen die dapper genoeg zijn om vaccins te bekritiseren (of het nu artsen, wetenschappers, journalisten of burgers zijn) worden als onverantwoordelijk beschouwd, worden in diskrediet gebracht, onmiddelijk met achterdocht beschouwd, hetgeen ons bij ons huidige dillemma brengt.

Hier in New York is het varkensgriepvaccin, gevolgd door het seizoensgriepvaccin, verplicht gesteld voor alle werkers in de gezondheidszorg. In andere staten wordt dat voorgelegd. Het is reeds verplicht gesteld voor alle leden van de strijdkrachten, evenals studenten in diverse colleges en openbare medische faculteiten. Tegelijkertijd is er een toenemend aantal stemmen die suggereren dat de schaden van hen of hun kinderen het gevolg zijn van afzonderlijke of combinaties van vaccins. Dit omvat alles van Golfoorlogssyndroom tot Autismespectrum ziekten, verzwakkende neurologische en autoimmuunziekten en te voorkomen zuigelingensterfte. Verder zijn er een toenemend aantal andere ziekte-epidemieën, zoals volwassendiabetes en kankersoorten bij kinderen, enorme toenamen van allergiën en gastro-intestinale stoornissen, waarvan de etiologieën [ontstaanswijzen] onzeker blijven en waarvan nog steeds ontdekt kan worden dat ze toe te schrijven zijn aan de overvacciantie van het publiek. De overheid en het hele vaccinindustriële complex hebben op al deze aantijgingen gereageerd door ze eenvoudig af te doen als onwaar en zonder bewijs. Ware wetenschap zou dit interpreteren als een radicaal besluit. Verteld worden dat indien we geen vaccin nemen, dat we dan onmiddelijk zonder uitzondering of opties ontslagen zullen worden is evenzeer een extremistische houding.

Daarom besloten we om vier basale vragen te stellen. Deze vragen zouden de waarheid bepalen.

De eerste vraag: Zijn vaccins waarachtig effectief bij het beschermen van mensen gebaseerd op een gouden standaard die kan worden toegepast op alle andere wetenschapsgebieden? Indien ze effectief zijn was is dan het bewijs? Zijn er langetermijn studies omtrent afzonderlijke vaccins en combinaties van meer vaccins en dubbelblind placebo gecontroleerde studies? Vergeleken deze studies volledig gevaccineerde groepen van personen tegen groepen die niet-gevaccineerd waren? Zijn er trials geweest die één gevaccineerde groep vergeleken met een andere die op een leefwijze veraneringsprogramma was gezet?

Tweede vraag: Zijn vaccins veilig? Indien dat zo is, wat is het bewijs? Hoe weten we of een gevaccineerd persoon die geen infectie kreeg dat het gevolg is van het vaccin of van hun immuunsysteem? Hoe kunnen we een zeer korte tijdsspanne die door vaccintrials heen wordt gebruikt om hun veiligheid te vast te stellen verenigen, wanneer veel van de wetenschappelijke literatuur vertraagde reacties laat zien voor ernstiger bijwerkingen? Hoeveel personen worden uitgesloten van het vaccinschade oplopen omdat de verjaringswetten bij hen aflipen, hoewel hun schade in feite het gevolg was van een vaccinatie? HOe verenigen we verder het zeer lage aantal bijwerkingen die in feite gerapporteerd worden door de CDC? Wanneer we bovendien de Vaccine Compensation Act bestuderen, er is meer dan een miljard dollar aan slachtoffers gegeven. Hoe weten we of iemand beschermd zal zijn en het vaccin effectief en veilig en wat is het bewijs?

Vragen drie en vier: Zijn vaccin niet effectief? Indien dat zo is, wat is het bewijs? en indien vaccins niet veilig zijn, wat is het bewijs?

Na verschillende jaren besteed te hebben aan het onderzoeken van elk van deze vier vragen zijn onze conclusies onthutsend. Onderzoek en statische studies laten zien dat er van geen enkel vaccin en geen combinatie van vaccins bewezen is dat ze effectief of veilig zijn voor ieder willekeurig persoon. We ontdekten bovendien dat het vaccinatieproces niet de beschermde immunisatie voor een bepaald persoon verleent. Vaccins kunnen daarentegen het immuunsysteem van het lichaam in feite compromitteren [in gevaar brengen] en nadelig veranderen.

Hoe heeft de moderne geneeskunde dit zo verkeerd kunnen hebben en zo lang? Hoe heeft de overgrote meerderheid van gerespecteerde medische en gezondheidsorganisaties – de American Medical Associations, de pediatrische gemeenschap, prestigieuze medische faculteiten, de federale weteenschappelijke gemeenschap, etc. – zich zo vergist kunnen hebben? En dan waarom heeft de belangrijke media op zo’n onverantworode manier gehandeld? Dit brengt ons tot vragen die niet gebaseerd kunnen worden op ware wetenchap maar eerder op hebzucht. Hebzucht is nu iets waar de gemiddelde Amerikaan zich voledig van bewust is. We hebben er getuige van geweest op Wall Street, met multinationale banken, met de gezondheidszorg- en verzekeringsindustrieën en in toenemende mate met farmaceutische bedrijven die een steeds grotere behoefte aan winsten hebben en nu hun enorme invloed en koopkracht exploiteren over de regulerende instanties van onze overheid. Wetgevers aan zowel staats- als federale niveua’s hebben ongewettigde invloed toegestaan door deze zelfde farmaceutische reuzen, lobbyisten en adviseurs om te beïnvloeden hoe wetten worden geschreven en hoe fondsen worden toegewezen. Helaas zijn openbaar beleid en aansprakelijheid van bedrijven rechtstreeks geschreven voor en door farmaceutische belangen.

Dit verhaal is zo uitgebreid, met zoveel details, dat we besloten hebben om het in twee delen uit te brengen. Als gevolg van de dringendheid van een voorgesteld door de staat verplichte varkensgriepvaccinatie, presenteren we het eerste deel dat zich hoofdzakelijk richt op de nieuwe H1N1-varkensgriep en influenza vaccins in het algemeen . Het tweede deel zal later in groter detail alle andere vaccins onderzoeken. Onze al;es omvattende conclusie is dat ons vaccinprogramma zeer belangrijke hervorming nodig heeft.

Klik hier voor deel II

Klik hier voor Deel III

Klik hier voor Deel IV

Auteurs: Richard Gale and Gary Null, PhD

Bron Afbeelding(en): Happysweetmama @ Flickr.com
Bron(nen): Vertaling van Swine Flu White Paper (28 september 2009)

Disclaimer