The Phoenix lights is de eerste UFO-kwestie die in een schokkende nieuwe documentaire op History Channel onderzocht zal worden en  op 4 oktober uitgezonden zal worden en een dag later ( op maandag 5 okt)  herhaald zal worden.

Gepokt en gemazeld als UfO journalist heeft James Fox het ondanks alles voor elkaar gekregen om een uitzenddatum te realiseren voor een paradigma schokkend onderzoek over wat we weten en dat wat we niet weten over ongeïdentificeerde vliegende objecten.

Het resultaat is een ‘must’ voor iedereen die het onderwerp serieus neemt. De gevorderde UFO kenner zal met het materiaal vertrouwd zijn, maar zou verrast kunnen worden door de manier waarop de zaak gepresenteerd wordt. 

Het is een schoolvoorbeeld hoe televisie ingezet kan worden als educatief instrument om het massapubliek op te voeden en te informeren. Fox heeft een serieuze poging gedaan om de grootste fout uit de geschiedenis van de moderne massamedia goed te maken en laat zien hoe krachtig het medium televisie kan zijn; de algemene aanname binnen de media dat de UFO kwestie ‘alleen goed voor amusement’; zoals een vertegenwoordiger van de media industrie het tegenover FOX verwoordde.

De media industrie is ook van mening dat je een documentaire niet kunt baseren op een persconferentie, FOX was het hier niet mee eens en hield voet bij stuk. Men verzamelde de leden van een prestigieus panel afkomstig uit de hele wereld dat in 2007 een indrukwekkende presentatie had gehouden in de National Press Club in Washington ( Disclosure project) Onder hen bevonden zich hoog in rang geplaatste militairen en uitstekend gekwalificeerde  civiele getuigen die twee zaken volstrekt duidelijk maakten; ‘iets’ met echt ongelooflijke mogelijkheden opereert vanuit de aardse biosfeer en doet dit in ieder geval al gedurende de afgelopen vijftig jaar, en de VS  stellen zich helaas uiterst terughoudend op maar zullen als laatste bereid zijn dit feit te erkennen .

Een jaar na de conferentie had FOX de ruwe montage van het filmverslag  gereed voor distributie, nu pas kwamen  de werkelijke problemen aan het licht. Niemand had enige ervaring om een  documentaire van dit kaliber, in deze toonzetting en kwaliteit uit te zenden en die het beste bewijs levert en daarbij de verbijsterende vraag durft te stellen: “Waarom ontkennen we dit allemaal?

Het werk van FOX was bijna te confronterend en in hun eigen woorden; ‘ bijna onmogelijk’ om het  geschikt voor uitzending te krijgen. Het kostte alleen al acht weken onderhandelen met CNN  om hun filmmateriaal te kunnen krijgen. Uiteindelijk werd met behulp van een anonieme media grootheid bereikt dat de documentaire op History Chanel uitgezonden zou worden.

Hierdoor kunnen we stellen dat een documentaire met deze toonzetting en beelden zoals die aan een massa publiek getoond wordt een historische gebeurtenis is.

“In 1997 tijdens mijn tweede ambtsperiode als Gouverneur van Arizona, zag ik iets dat in strijd was met iedere  vorm van logica en mijn gevoel voor realiteit op de proef stelde. Ik weet nog steeds niet wat het geweest is. Als piloot en voormalig luchtmacht officier, kan ik met zekerheid stellen dat dit voertuig in niets leek op iets dat  ik eerder gezien had en door mensen gemaakt zou kunnen zijn”. (Fife Symington, 12 November, 2007).

“Als je je iets voor kunt stellen ter grootte van Camelback mountain dat over Scottsdale road zweeft, dan heb je enig idee over de  intensiteit ervan. Ik zag een UFO van gigantische afmetingen die over Phoenix en Scottsdale vloog en ik heb tot op de dag van vandaag geen flauw idee wat het geweest is.( Trig Johnson)

“Ik weet wat ik gezien heb en dat het niet was wat jullie me vertelde dat het was. Ik zag geen condensstrepen, ik zag geen ‘A10 Warthogs’ ( Type militair vliegtuig) ,dus waarom proberen we niet samen te werken en proberen we uit te vinden wat het wel was. ( Brian Watson).

Nadat we in de openingsscene terug gegaan waren naar Phoenix, brengt FOX ons naar Londen, Parijs Theheran, Anchorage en andere plekken op aarde en zien we de schokkende inhoud van rapporten en zien we de openheid waarmee grote delen van  de wereldgemeenschap hen bejegenen.

Door de UFO rapporten serieus te nemen, – of tenminste het voordeel van de twijfel willen biedend- kreeg de discussie in de jaren na het Robertson Panel een sociaal stempel, hieruit bleek dat het grootste gevaar voor de nationale veiligheid hierin bestond dat door een massale informatiestroom over z.g. getuigenissen, het militaire communicatiesysteem ontregeld zou raken, iets dat in 1952 feitelijk gebeurde. Het panel was voorstander van een politiek die bewust ontkende, tegensprak of wegredeneerde wat overbleef van de 5 tot 10 %  van de berichten die onomstotelijk aantoonden dat de objecten niet verklaard konden worden als identificeerbaar.

The National Enquirer werd in het leven geroepen met geld van de CIA en  al snel ontstond een onontwarbare knoop met verhalen over aliens, verschijningen van een dode Elvis en Big foot. Na verloop van tijd werd het UFO onderwerp onder beschaafde mensen als een taboe beschouwd waarover niet serieus gesproken kon worden, Iemand die er over begon werd  impliciet als misleidend beschouwd en een fatsoenlijk en redelijk mens nam dit soort berichten niet serieus.

Deze strategie werkte in de praktijk mee dan goed.

Feitelijk stak de Amerikaanse samenleving het hoofd collectief in het zand en dacht  door ontkenning en belachelijk makerij  de zaak daarmee opgelost te hebben.

Het probleem waar het Robertson Panel bezorgd om was leek opgelost, maar het werkelijke probleem oplossen; door de zaak echt aan te pakken en te kijken wat de massieve , geruisloze objecten met hun indrukwekkende verschijning over de hele wereld er nu werkelijk waren werd nooit openlijk of op een begrijpelijke manier behandeld. Zo werd er bijv. nooit een centraal meldpunt in het leven geroepen waar alle gegevens met elkaar vergeleken hadden kunnen worden. Aan de andere kant bleek de aanzienlijke mogelijkheden van academies niet voldoende om een verklaring te kunnen geven voor hetgeen men gezien had.

De media vielen terug in een vast patroon van snerende commentaren en suggestieve mimiek als men er niet omheen kon om in het avondnieuws melding te moeten maken van UFO waarnemingen.

Documentaires  die beweerden objectief te willen zijn konden op deze manier een ooggetuige aan het woord laten, maar plaatsten daar dan direct een criticaster  tegenover. De kijker moest zelf maar uitmaken wie het wilde geloven; de man die vertelde dat hij een object ter grootte van een vliegdekschip   in een oogwenk, geruisloos zag weg schieten of de professor in de astronomie die vervolgens verklaarde dat een dergelijk verschijnsel in strijd was met de wetten der natuurkunde zoals wij die kennen.

Misschien doet dit verschijnsel dit ook, maar als dit toch werkelijk  geweest is wat de getuige gezien had, zouden we ons dan niet beter hebben kunnen afvragen of we wel voldoende in staat zijn om de natuurkunde te definiëren, i.p.v. de getuige belachelijk te maken?

Gedurende meer dan een halve eeuw, toen LIFE magazine voor het laatst een ufo geval beschreef en daarbij de mogelijkheid  als  zou deze van buitenaardse afkomst zijn als  het meest voor de hand liggend beschouwde, hebben de  media dit onderwerp niet evenwichtig- of zakelijk genoeg benaderd.

Tot nu toe
De nieuwe film; ‘I KNOW WHAT I SAW’, beantwoordt in alles wat men van James Fox mag verwachten. Zijn eerder werk;’OUT OF THE BLUE’ vormde al jaren als kwaliteitsstandaard in het wereldje van Ufologen.

Goede journalistiek is niet hetzelfde als rotsvaste wetenschap. Fox verzamelt eenvoudig het beste bewijsmateriaal dat men vinden kan, spreekt  direct met ooggetuigen  van de betreffende gebeurtenissen  en probeert de verschillende gegevens, zowel de historische gegevens als de uitspaken gedaan tijdens de 2007 National Press Club conferentie als verschillende puzzelstukjes aan elkaar te passen.

Het resultaat is smaakvol neergezet met een subtiele maar sterke muzikale ondersteuning, het is een duidelijk zicht op de objecten die regelmatig wereldwijd aan de hemel verschijnen en die  niet geïdentificeerd of verklaard blijken te kunnen worden door de personen die ze waargenomen hebben. Deze mensen variërend van boeren tot Presidenten, astronauten en artiesten, zijn zeker van hetgeen ze gezien hebben. Wat ze gezien hebben was nergens mee te vergelijken en kwam niet overeen met welke menselijke luchtvaarttechnische verworvenheid dan ook, en kan niet worden verklaard.

De overeenkomsten in de rapportages zijn eenduidig in tijd en wereldwijd dezelfde. Ongeloofelijk grote objecten, groot genoeg om er een lijntoestel op te laten landen, zweven geruisloos zonder enige zichtbare vorm van aandrijving, ze kunnen van het ene op het andere moment supersonische snelheden bereiken en daarbij 90 graden scherpe bochten maken, zonder supersonische knal of enige andere vorm van zichtbare turbulentie te veroorzaken.

Als deze objecten bestaan- en daarvoor lijkt inmiddels wel voldoende bewijs- dan lijkt het ten ene male ontoereikend om hiervoor een menselijke verklaring te zoeken. Het proces om tot een verklaring te komen begint met een rationele benadering in de media. Het werk van FOX is daarbij niets minder dan een mijlpaal.

Het moet gevolgd worden door een formele erkenning van het bestaan van deze objecten. Ontkenning is de eerste stap die geleid heeft tot een traumatische ervaring en de westerse gemeenschap heeft zich lang genoeg kunnen wentelen in deze modder der ontkenning.

Na bevestiging van de feiten is het belangrijk dat de rapporten wetenschappelijk getoetst worden. Buitengewoon bewijs vereist buitengewoon onderzoek.

De FOX getuigen geven verklaringen voor de echte redenen van geheimhouding en ontkenning. Het heeft niets te maken  met een paniekerige reactie van de bevolking, maar veel eerder met de paranoïde van een kleine groep machthebbers, die het als hun belangrijkste taak zien om de bestaande Status Quo te handhaven en daarmee vooruitgang in het delen van wederzijds begrip tegen te houden.

Als een technische superieure mogelijkheid met een ongedefinieerde natuur bestaat, waarvoor geen enkele verklaring gegeven kan worden, dan zou dit wel eens als uiterst bedreigend beschouwd kunnen worden voor ons huidige systeem van wereldmacht. ( Dr. Anthony Choy)

Als deze fenomenen echt zo technisch  superieur zijn als dat ze lijken, dan zouden we kunnen stellen  dat we als beschaving uiterst kwetsbaar zijn en voor sommige mensen zou deze gedachte angstaanjagend kunnen zijn. ( Fife Symington)

Symington heeft gelijk: als deze objecten zijn wat ze lijken, zijn we echt kwetsbaar. Maar zolang deze fenomenen zich voordoen heeft er tot nu toe nog steeds  geen dramatische vernietiging van een weerloze mensheid plaats gevonden, door wrede overwinnaars, dan uitsluitend op het filmscherm. Of denken we dat als we uiteindelijk besloten hebben om toe te geven dat het bestaat, het zijn houding van bijna oneindig geduldige oberveren  zal veranderen en zich zonder direct contact op massale wijze aan ons zal openbaren als we er klaar voor zijn?

We zullen de eerste stappen  moeten zetten op het gebied van inter-species diplomatie. ( Deze is al ten tijde van de regering Eisenhower begonnen, maar werd later wegens aantoonbare leugenachtigheid stopgezet (zie remastered tapes van William Cooper. noot vertaler)

“Ik had verwacht dat ze in 1969 nader onderzoek zouden willen doen. Maar blijkbaar wilde men het liever doodzwijgen. Ik heb geen idee waarom”.- Francis Barwood Gemeenteraadslid uit Phoenix, 1997.

“Ons land moet het officiële onderzoek dat in 1969 gesloten is opnieuw openen. De  regering van de VS kan zich niet langer permitteren om een internationale dialoog over dit fenomeen uit de weg te gaan”. FiFe Symington, 2007

Als de huidige gouverneur van Arizona, de burgemeesters van Phoenix en de omliggende gemeenten en hun gemeenteraadsleden, enig respect voor hun burgers hebben, dan zullen ze het zien van deze film aanmoedigen, en na het zien een staatscommissie benoemen met alle benodigde ontheffingen die  alle gebeurtenissen van 13 maart 1997 en de daar aan gerelateerde rapporten zal onderzoeken.

Een onafhankelijk onderzoeker die geen verantwoording schuldig is aan de Luchtmacht, de FAA, of welke burgerlijke overheid ook, maar die de autoriteit heeft om getuigen op te roepen, iemand die een rapport aan de gouverneur en de bevolking van de staat zal overhandigen, zou moeten worden benoemd en een duidelijke taakomschrijving krijgen. De resultaten zouden publiek gemaakt moeten worden.

Phoenix stond, in de lente van 1997 in hetcentrum van de aandacht en was oorzaak van veel vragen.

In 2009 zou het er naar moeten streven om het centrum van het onderzoek en de bron van de antwoorden te zijn.

“Misschien dat iemand  met banden met de regering weet waar deze objecten vandaan komen, maar ik weet het niet. Als ze van ons zijn, dan heeft iemand ze gedurende vijftig jaar geheim weten te houden. Als er een niet door de mens gemaakt is, dan zijn we niet alleen.” –James Fox

Auteur: James Fox (Vrij vertaald door René)

Bron Afbeelding(en): Iknowwhatisawthemovie.com
Bron(nen): Iknowwhatisawthemovie.com

Disclaimer