Is er leven na de dood…?
Edzer Tuik, 75, gelooft sinds zestien jaar in de mogelijkheid. Hij schreef er een boek over, “Ontmoetingen met een engel…” met als ondertitel ‘Contacten met een overleden geliefde’.
Voordien geloofde hij eigenlijk nergens in, laat staan in contacten met overledenen. Het leek hem eerder onbegrijpelijke nieuwsgierigheid dan interessant.
Na het overlijden van zijn vrouw overkwam het hem echter ongevraagd en sindsdien maakt het deel uit van zijn dagelijks leven.
Hij hoort haar stem, ze stuurt zijn pen die in haar niet te imiteren handschrift schrijft, en ze leidt zelfs zijn handen op het toetsenbord van de computer…
We hebben een gesprek bij hem thuis.
Wanneer is dit alles begonnen?
Het begon ’s avonds laat op de dag van haar crematie. Na zo’n dag ben je er ellendig aan toe.
Ik was meer dan volledig uitgeput na al die treurigheid. Mijn leven leek volledig uitzichtloos te zijn geworden en ik kon ’s avonds laat met geen mogelijkheid in slaap komen.
Op een gegeven moment zag ik een zuil van licht in de slaapkamer staan die ik toeschreef aan invallend maanlicht. Wij lieten namelijk altijd één overgordijn op een kier van zo’n 20 cm open zodat je, wanneer je ’s nachts wakker werd, niet volledig gedesoriënteerd zou zijn.
Die lichtzuil nam geleidelijk aan in helderheid toe en op een gegeven moment signaleerde ik dat er zich kleine zilverkleurige deeltjes door leken te bewegen.
Mijn hoofd draaide naar de raamkant en toen begreep ik er helemaal niets meer van want ik was in mijn vermoeidheid vergeten om het gordijn een stuk open te laten. Er was dus helemaal geen sprake van invallend maanlicht.
Het heeft een paar dagen geduurd eer ik bereid was om de gedachte toe te laten dat het weleens een teken van mijn vrouw kon zijn. Daarna hoorde en herkende ik haar stem die zei: “Waar zou ik anders zijn dan bij mijn man en kinderen?”
Sindsdien is zij, hoe dan ook, bij mij en ervaar ik haar aanwezigheid dagelijks.
Verstoort het uw alledaagse leven niet?
In het begin was het natuurlijk onbegrijpelijk en werd ik soms wat kregel van mezelf. Het paste eigenlijk niet in mijn gedachtewereld. Het is echt niet niks wanneer iets dat je altijd als ‘dat bestaat niet’ hebt afgedaan, je leven op zijn kop zet. Die twijfel heeft, denk ik, maanden geduurd tot ik er uiteindelijk niet meer omheen kon, want er gebeurde nogal wat.
Geef eens een voorbeeld?
Ik heb tot ongeveer mijn zeventigste jaar gewerkt. Ik was in het begin nog volop actief met een kleine groothandel in een drogisterijproduct. Een keer, toen ik een zakelijke afspraak noteerde, tekende mijn pen daar uit zichzelf iets bij. Hij tekende een vlinder die geleidelijk aan een vlinderdasje werd. Die afspraak was pas tien dagen later en mijn gesprekspartner droeg zo’n vlinderdasje.
Dat kon je vroeger tegenkomen in kunstkringen, bij een boekhandelaar of journalist maar bij zakenmensen heb ik dat nooit eerder gezien. Ja toch, één keer, maar dat was een oud-journalist die in zaken was gegaan.
Wel bijzonder, maar het zou ook een bizar toeval geweest kunnen zijn.
Tja… het werd getekend door mijn hand, maar niet door mij.
Ik heb ook maandenlang in een eenvoudige code de naam van een toekomstige vriendin geschreven.
Ik heb zelfs op de automatische piloot een autorit naar Rotterdam gemaakt waarbij mijn hand als geconditioneerd de richtingaanwijzer bediende. Ik eindigde hartje stad in een damesmodezaak. Dat was begin september 1994 en ik werd er geleid naar een winterjack voor mijn dochter die kort daarop jarig werd.
Ik wist met de beste wil van de wereld haar maat niet maar mijn hand werd overduidelijk gemanipuleerd naar een bepaalde maat en kleur. Ik heb het gekocht en mijn dochter was er krulgelukkig mee. Het paste perfect en het stond haar geweldig.
De sterke staaltjes smaken naar meer. Zijn er meer?
Ja, een boek vol. Op een gegeven moment ben ik de wonderlijkste ervaringen in een paar sleutelwoorden op de achterkant van een bankenvelop gaan noteren en toen die vol was,
begreep ik dat er een boekje in zat.
De schrijfmap bevat overigens weer een bankenvelop met wat notities.
U schrijft in het voorwoord “wonderen bestáán, en u staat op het punt om er een aantal mee te beleven”. En dan komen er dit soort verhalen. Denkt u dat u geloofwaardig overkomt?
Ik heb zonder opsmuk genoteerd wat mij is overkomen. Er zitten ongeloofwaardige zaken tussen maar ik heb daar geen moeite meer mee. Wel gehad, en dan gebeurde er steevast iets dat nog veel ongelofelijker was.
Geef ook daar eens een voorbeeld van?
Ik maak iedere morgen het cryptogram in mijn dagblad en heb één keer de oplossing van de eerste opgave daags ervoor al genoteerd. Ik moest dat toen in mijn agenda schrijven. Er is dus, en dat is helemaal ongelofelijk, vóórkennis.
Hoe ging dat precies in zijn werk?
Ik heb onder andere als public relations man nogal wat geschreven en ik vond het bijna feestelijk om weer dingen aan het papier toe te vertrouwen. Mijn vrouw zei toen “Je bent jezelf aan het herontdekken. Fijn voor je. Schrijf dat voor morgen maar in je agenda: herontdekken”. En ik deed het nog ook. Daags erna luidde de eerste opgave van het cryptogram ‘Opnieuw de sprei van het bed halen’. Herontdekken dus… Exact wat in mijn agenda stond.
Heeft het uw leven veranderd?
Ja, absoluut. Het heeft de betweter in mij het zwijgen opgelegd en ik ben meer in verwondering komen te leven. Het lijkt een wending ten goede.
Ik draag overigens geen boodschap uit. Hooguit dat er meer, veel meer is tussen hemel en aarde. Ik ben in het boek recht op en neer verslaggever van gebeurtenissen. En ik denk dat het iedereen kan overkomen. Ik heb het niet gezocht, het zocht mij, en in mijn hart ben ik daar toch wel dankbaar voor.
Verder heeft de wereld van het paranormale niet zozeer mijn belangstelling. Er zit nogal wat kaf onder het koren en het reikt dikwijls niet verder dan een wat wonderlijke vorm van amusement. En centjes verdienen natuurlijk. Ik houd me maar bij wat mijn realiteit is geworden.
Het boek tilt overigens niet echt zwaar aan spirituele zaken. Er staat zelfs een heel aardige mop in. Ik vertel hem u na dit gesprek.
Zullen we besluiten met een koel pilsje?
U hebt een goede timing. Graag!
Nog één vraag. Bent u er religieus door geworden?
Daar ontkom je natuurlijk niet helemaal aan. In ieder geval niet volgens enig bestaand patroon. Ik heb weleens gedacht aan een spiritueel wezen van het heelal achter alles, een bron. Heelal vind ik trouwens een bijzonder woord.
Maar wie ben ík? Echt begrijpen doe ik in deze richting helemaal niets.
Heel gezond, dat we de vrijheid hebben om te geloven in wat ons goeddunkt.
Ik waak er voor om mezelf te verbijzonderen omdat ik spirituele ervaringen heb. Ik heb daar nooit in geloofd maar ze blijken te bestaan en ik heb dan ook geen moeite meer met de gedachte dat het leven weleens niet met de dood zou kunnen eindigen.
Ik heb er echter geen enkele voorstelling van en ik ben er ook niet echt nieuwsgierig naar.
Misschien leren we na de dood de waarheid kennen.
Ik ben 75 en leef in mijn hier en nu, en graag. Ik heb twee fijne kinderen en vijf kleinkinderen die het best leuk vinden om een opa te hebben, vooral als hij iets lekkers meebrengt.
Zullen we nu dat koele pilsje maar doen…?
Edzer Tuik: “Ontmoetingen met een engel…”.
Bron(nen): Uitgeverij Free Musketeers BV, NL-Zoetermeer (www.freemusketeers.nl)
loading...
Per *toeval* kom ik nu toch terecht op deze pagina met dit wonderlijke boek!
Ik zoek al zolang omdat ik dezelfde ervaring heb met mijn geliefde die 1 jaar geleden overleden is.
Op het kaartje staat dat hij er niet meer is. En ik ervaar precies iets anders. Hij is er wel degelijk.
Er staat ook: hij ruste in Vrede maar dat doet hij helemaal niet.
Hij heeft het druk, er is zoveel te doen verteld hij.
En ik zie/hoor hem dagelijks en duidelijk en ondeugend en eigenwijs. Precies zoals ik hem ken.
Soms maakt hij me zelf wakker midden in de nacht.
Wat ben ik blij dat er nog iemand is die eenzelfde ervaring heeft.
Nu krijg ik ten minste meer het gevoel dat ik niet gek ben.
Want het is nogal wat hoor, dagelijks iemand om je heen die ik wel kan zien en horen maar verder niemand.
Geen mens die het verder ook geloofd.
Ze praten dan allemaal over hun relaties maar niet meer over mijn geliefde want immers: hij is dood.
En niemand weet dat hij naast me zit en me intussen van alles verteld.
Bizar eigenlijk … je loopt hand-in-hand op straat met een onzichtbare man.
Ik ben heel dankbaar dat ik dit mee mag maken.
En doorheen de pijn van het aardse afscheid is er het welkom van het Hemelse.
Hij brengt Zijn Hemel op mijn Aarde denk ik wel eens.
Hartelijk dank voor uw boek Edzer Tuik.
Wat een moed om dat allemaal zo de wereld in te sturen en zie?
U maakt er 2 mensen weer heel gelukkig mee.
Het geeft me een stuk meer zelfvertrouwen.
Vriendelijke groet: Hazel.
En heel veel liefs aan Koos.
Leestips voor allen die (nog) sceptisch zijn over het bestaan van een leven na de dood, of voor diegenen die meer willen weten over de zielewereld:
-Michael Newton/Reis der Zielen/Bestemming der Zielen
-Pim van Bommel/Eindeloos Bewustzijn (BDE)
-Paul Pearsall/Het geheugen van het hart
-Alice Bailey/alle boeken
-Benjamin Creme/De Matreya serie
Deze lijst is zeker niet volledig, maar je kan beginnen!Succes!
Gérardine
Zelf heb ik ook meerdere malen de werking van mijn beschermengel ervaren. De meest indrukwekkende was, toen ik in een auto met 120 km/u over de snelleweg reed. Na het horen van een tikkend geluid, ‘klonk’ er in mij een stem, die zei: “Pas op, er gaat iets gebeuren”. Op datzelfde moment voelde ik een diepe rust over mij komen, liet het gaspedaal los en hield het stuur stevig vast. Vervolgens wist ik, die innerlijk geleid werd, in alle rust de auto tot stilstand te brengen op de vluchtstrook. Nog steeds had ik geen idee wat er nu precies aan de hand was. Toen de suto eenmaal stilstond, stapte ik uit en liep om de auto heen. Toe pas zag ik dat er op het rechtervoorwiel geen spoortje meer te bekennen was van een band en de velg volkomen platgereden was. Ik had dus een klapband gehad.
betrof het hier niet gewoon je normale alertheid, ik bedoel als je een band mist aan je auto dan merk je echt wel dat er iets serieus niet in de haak is.
Het betrof hier ook nog je voorwiel, nou dan moet er op zijn minst toch wel iets hevigs aan je stuur te voelen zijn.
Dat je geluk hebt gehad dat je de auto zonder kleerscheuren aan de kant hebt kunnen krijgen daar zit hem ook wel een mazzelfactor in en dit dan gezien waar je je bevond en hoe druk het was e.d..
Het komt op mij een beetje over als een verhaal wat zich heeft gevormd uit de nabeschouwing van het voorval.
Ik reed ooit in zwaar weer in file op de middelste baan van de rondweg A-dam en kreeg een steentje op de voorruit van de zwaar beladen 608 mercedesbus waar ik in reed, de ruit scheurde er helemaal uit en ik zag dus niks meer en moest terwijl ik c.a. 80km/u reed in den blinde de ruit eruit rammen, remmen en aan de kant zien te komen zonder omringende auto’s te raken.
Nou dat was me wel even wat, gelukkig ben ik veilig aan de kant kunnen komen en heb niemand geraakt.
Dat daar engelen aan te pas kwamen kan even goed worden omgedraaid en gezien als dat de duvel er mee speelde dat je precies op zo’n druk moment in zwaar weer een dergelijk sporadisch voorkomend voorval overkomt.
groet René
Ik bedenk me net een ander leuk verhaal wat meer in de richting komt haha,
Ik ooit speelde ooit met een bandje in Jordanie en in onze vrije tijd bezochten we het hele land en tevens omringende landen.
Op een dag gingen we vanuit Amman naar Aquaba wat een lange weg is door de woestijn vol met en wadi-rum’s en cola’s enz. waar destijds haast geen hond reed.
Degene die de huurauto had geregeld was met zijn stomme harses vergeten de auto af te tanken en na een 150 km stonden we dus plots stil in the middle of nowhere op een dode verlaten weg.
Na 5 minuten kwam daar plots een 2CV met 4 katholieke nonnen erin aangereden haha. nou op zo’n moment heb je wel even het gevoel of de engeltjes in hoogst eigen persoon aan je verschijnen haha.
Hier valt helemaal niet mee te spotten, maar is wel alleen een louter psychologisch verschijnsel en niets geheimzinnig aan. Denk maar eens aan wat de mensen kunnen dromen en geloven dat het echt is, tot ze wakker worden. Fysisch is er niets, maar de gedachten van de mens kunnen zeer ver gaan, tot zelfmoord toe.
Dieren zijn daarin gelukkiger, want ze kennen géén verstand en hebben er dan ook géén last van.
De mens is soms een gevaarlijk wezen door zijn verstand, want hij is niet van geboorte goed, maar inslecht ! Bewijs ? Kijk maar eens hoeveel moeite hij moet doen om goed te zijn ! Het slechte beoefenen is een fluitje van een cent.
Driemaal daags je hoofd hard tegen de muur slaan, tot je begrijpt dat het beter is te zwijgen dan een betweter te zijn… (N)
slechte pr meneer? oh my ..
of is dat tactiek?
Ooh, de reactie toont méér van de opsteller dan een lange discussie. Het moet geheimzinnig en onverklaarbaar zijn of het is anders niet goed. Daar tuinen momenteel veel mensen in.
Zo kent men de waarde van een discussie.
De Dood bestaat niet! Er is niet een geleerde die de dood wetenschappelijk kan aantonen. De dood is een overgaan van de geest of ziel naar de zogenaamde “Rustplaats des Heren” voor mensen die goed en rechtvaardig hebben geleefd en die het hoge gebod “Hebt uw naaste lief” hebben nageleefd. In Psalm 95:11 en Hebr. 4;3-5. spreekt God toornig over mensen die dat niet gedaan hebben, die kwaadaardig en slecht zijn geweest en die niet in Zijn rustplaats binnen mogen gaan. In het vervolg van Alma 40:9-11 van het Boek van Mormon Alma 40:13 staat ” En dan zal het geschieden dat de zielen der goddelozen, ja die zondig zijn-want zij hebben part noch deel aan de Geest des Heren, want zie zij verkozen boze werken boven goede, daarom kwam e geest des duivels in hen en nam hun woning (lichaam ) in bezit in de buitenste duisternis worden uitgeworpen, daar zal geklaag en wening en knersing der tanden zijn”
Dat oord is een tegenstelling van het Paradijs, de rustplaats des Heren waar de ziel tot de opstanding in een staat van rust en gelukzaligheid verblijft. Voor vele mensen die een BDE (Bijna dood Ervaring) hebben gekend, wel bekend.
Th.G.Baalman
Het Boek van Mormon kunt u gratis verkrijgen tel. 0643174481 of info@laatstebedeling.nl of tel 035-6565361 of theobaalman@gmail.com
Is er eigenlijk ook leven voor de dood?
(N) Jawel. Bijvoorbeeld voor mensen die gratis plafonds witten voor bejaarden. Zij ervaren de volheid van het leven…
ja natuurlijk dat weet toch iedereen :S
oow sorry ik las na de dood hahahah nou dan zeg ik nee wel hebben we een baan voor onze dood
Jammer dat ik mijn engel(tje) nog niet heb ontmoet,
of wel en ik was ziende blind. (U)
en neem maar weer een (C) troost!
Zo goed als zeker omdat je niet begrepen hebt dat alles wat je in liefde investeert, dubbel terugkomt.
Steek je snikkel in een hetero of een poot –>>
Teveel mensen die niets te zeggen hebben maken dit wereldkundig op Internet.
beste Edzer,
ik heb uw boek niet gelezen, ik lees ook nooit een boek uit.
ik kan niet anders dan vertrouwen dat uw verhaal is zoals die is,
bovenal is het uw waarheid.
jammerlijk geven uw reacties alhier een ander inzicht.
de kaft en de titel heeft mij wat dichtregels doen verzinnen vandaag, maar ik kan ze niet meer met u delen.
het gaat u goed
Je leven lijkt gevuld met leegte. Hoofd onder de koude kraan en 20 km fietsen. Tegen de wind in natuurlijk…
Wat een mooie ervaring recht uit het hart – dank u wel – Ik wens u nog veel mooie momenten in het hier en nu – hartelijke groet(F)
Dank je voor de eerste volwasen reactie.’There is more in heaven and earth, Horatio, than has been dreamt of in your philosophy’(Hamlet).
Wees welkom voor een glas wijn of een pilsje.
Geachte Heer
Laat wij ons eerst even aan u voorstellen. Wij zijn Jan Cornelis en Theo Baalman en wij hebben vernomen dat er iemand in uw familie (uw echtgenote)is overledenen en bieden u onze oprechte deelneming aan bij dit smartelijk verlies.
In de hoop dat wij u met het volgende wat troost mogen bieden, zijn wij zo vrij u enige woorden te doen toekomen uit het Boek van Mormon. Een boek die wij naast de Bijbel in onze kerk gebruiken. Het geeft een verklaring waar de ziel van een overledene tussen de Dood en de Opstanding verblijft en wij hopen dat u uit deze woorden troost en hoop op een gelukkig weerzien mag putten.
Citaat uit het Boek van Mormon Alma 40: 9-11-12
9. Welnu, er is een tijd voor de mensen gesteld waarin zij uit de doden zullen opstaan; en er is een ruimte tussen het tijdstip van de dood en de opstanding. En nu, met betrekking tot die tijdruimte, wat er met de ziel van mensen gebeurt, is iets waarover ik zorgvuldig navraag heb gedaan bij de Heer om het te mogen weten; en dat is wat ik weet.
11. Welnu, met betrekking tot de staat van de ziel tussen de dood en de opstanding, zie het is mij door een engel bekendgemaakt dat de geest van ieder mens zodra hij dit sterfelijk lichaam heeft verlaten, ja de geest van ieder mens, hetzij die goed of kwaad is, huiswaarts wordt gevoerd naar die God die hem het leven heeft geschonken. (Zie ook Prediker 12:7).
12. En dan zal het geschieden dat de geest van hen die rechtvaardig zijn, wordt ontvangen in een staat van geluk die het Paradijs wordt genoemd, een staat van rust, een staat van vrede waarin hij van al zijn moeite, en van alle zorg en droefenis zal uitrusten.
Zie ook Psalm 95:11 en Hebreeën 4:3-5
Als u eventueel meer over dit boeiend onderwerp, dat aansluit bij ervaringen van mensen die een B.D.E. ( bijna dood ervaring) hebben gehad, zou willen weten dan staan wij gaarne tot uw beschikking en kunt u bellen of mailen.
Jan Cornelis, telefoonnummer: 0643174481 of mailen naar info@laatstebedeling.nl.
Theo Baalman, telefoonnummer: 0356565361 of mailen naar theobaalman@gmail.com.
Dank jullie beiden voor de reactie.
Wanneer je mijn boek gelezen hebt, weet je dat ik rond mijn 26e jaar een zgn. kosmische ervaring heb gehad en mij sindsdien
waarschijnlijk verbonden heb geweten met het geestelijk wezen van de kosmos (eerst jaren later geleerd dat de antroposofie
dit zo noemt). Mijn gevoel zegt nu voluit ‘ja’.
Of je Christen, Zen Boeddhist bent, Islamiet of Jood
Er is leven, er is leven na de dood
Freek de Jonge
http://www.youtube.com/watch?v=xTaX4ZzN6R0
Typische reactie van een domineeszoon. Surrogaatpredikant die het niet kan laten. Een kwestie van genen…