Project ecoVrede
Een cursus in eco-bouwen en eco-leven. (laatste uitzending – 14 april 2010)
EcoVrede werd gepresenteerd door O#o van Nieuwenhuijze, Ans Reurekas en Syne Fonk
EcoVrede is een project voor het ontwikkelen van een Masterplan. In 3 maanden, 12 weken, worden alle ontwikkelingsstappen doorlopen. Van elk van die stappen, van elke week, doen we verslag. Het is daarmee een stapsgelijs doorlopen van een les: een “cursus”.
In deze 3 maanden ontwikkelen we een voorstel voor een “Duurzaam Dorp”. ‘Iedereen’ begint te beseffen dat de olie binnenkort op is. ‘Iedereen’ krijgt al te horen dat mensen de Aarde mishandelen. Dit project ecoVrede biedt oplossingen; dit radioprogramma legt ze voor.
De reden daartoe is simpel: we hebben geen tijd meer. Door in dit project al onze oplossingen samen te brengen, kunnen we ze samen gebruiken. Door de resultaten van moment tot moment te rapporteren, kunnen we allemaal van elkaar leren. En dat is nodig, want de oplossingen die we nu ont-wikkelen, hebben we in feite al heel lang nodig.
Al lang gedraagt onze samenleving zich alsof ze god zijn, of de duivel. De wetenschap stelde zich buiten de werkelijkheid, en speelde zo ‘god’ . Bedrijven verbruiken/vernietigen Aardvoorraden, en maken zo een hel van Aarde. Het is aan ons om een nieuwe uitweg te vinden; “terug naar af”; mens en mensheid als verzorgers van de Aarde, levend met en van de Aarde.
Project ecoVrede gaat uit van een legerbasis, “Te Koop wegens Vrede”. Vlakbij een grote stad, snelweg, en pal naast een nationaal park. De gemeente rondom dat park zoeken oplossingen: integratie cultuur en natuur. Dat is waar dit project zich op richt: leven in en met de natuur.
Het is duidelijk dat we de oplossingen daartoe nog niet gebruiken. Als dat wel het geval was, zouden we de problemen niet hebben. De kranten laten zien hoe de mensheid per dag 1000 vormen van leven vernietigt. En dat de planeet meer wordt verbruikt, en vervuild, dan is te repareren.
“Duurzaamheid” is de oplossing NIET. De term duurzaanheid werd ontwikkeld in reactie op de ervaring met over-vissen. Toen werd duidelijk dat we niet meer kunnen oogsten dan van nature weer aangroeit. Voor aardvoorraden, zoals fossiele brandstof, is er GEEN enkele aangroei: wat verbruikt wordt, wordt vernietigd.
Vandaar dat we in dit project andere oplossingen ontwikkelen en gebruiken. De oplossingen die hier te berde komen, kunnen OVERAL worden gebruikt. Op het moment lopen we allen al heel ver achter op wat we nu nodig hebben voor een gezonde omgang met Aarde. Vandaar dat we de oplossingen, terwijl we ze ontwikkelen, direct met ALLEN delen.
Er zijn vier andere projectontwikkelaars die voor ditzelfde project een masterplan ontwerpen. Die werken, elk op hun eigen manier, ook uit wat hier is te realisieren. Misschien dat sommigen nog streven om aan dit project zoveel mogelijk te verdienen. Misschien dat sommige wat luxe woning voorstellen van de soort die we al hebben.
We kunnen ons echter niet veroorloven om nu woningen te bouwen waarin straks niet valt te leven. We moeten de uitspraak “Als de olie opraakt”, opvatten als “wanneer de olie opraakt”. Het betekent dat we over 10 of 20 jaar geen olie meer hebben, of niet meer kunnen betalen. Dat betekent dat we niet meer zullen kunnen wonen in al die huizen die dan nog fossiele brandstof gebruiken.
Dat betekent dat we andere verwarmingsbronnen moeten zoeken, vinden en gebruiken. Die zijn al lang gevonden – en vaak door de oliebedrijven gepatenteerd Het gaat er nu om die oplossingen ook te gebruiken. Dat is wat in dit Masterplan wordt gerealiseerd.
Voor de energiebehoefte, worden lokale energievoorzienings opties gekozen. Voor de integratie van cultuur met natuur wordt gebruik gemaakt van permacultuur. Voor het besparen op transportbrandstof, komen wonen-en-werken hier samen. Ook gezondheidszorg en (zelf) onderwijs zijn geïntegreerd: het is een integrale gemeenschap.
Inderdaad, wat we voorstellen is het herstellen van een oude ervaring: het vitale dorpje… Maar nu met moderne technologie. Maar tegelijkertijd ook als leerplek. Alle mensen die in dit project meedoen, zijn de ontwikkelaars van wat we nodig hebben voor de toekomst.
Het project heeft daarmee een voorbeeldfunctie. Degenen die er ‘komen te wonen’ zijn degene die de problemen voorzien en de oplossingen bieden. Het project als geheel is een voorbeeld voor de integratie natuur-cultuur die de gemeenten rondom het natuurgebied zoeken. En dit radiobrogramma is een voorbeeld, in de manier waarop iedereen die hierin interesse heeft direct kan medenken en oplossingen bieden: een directe cursus in – nu al – duurzaam kunnen leven in de toekomst.
